Σε αυτό το επεισόδιο, παίρνουμε μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση από το τακτικό πώς να και εμβαθύνουμε στον διάσημο επιχειρηματικό συγγραφέα Michael Gerber, ο οποίος επινόησε τη φράση «εργαστείτε στην επιχείρησή σας, όχι στην επιχείρησή σας». Ξεκινάμε από την αρχή του επιχειρηματικού ταξιδιού.
Αντίγραφο
Τζέσι : Πώς πάει, Ρίτσαρντ;
Ρίτσαρντ : Είμαι πολύ ενθουσιασμένος σήμερα. Είναι μια μεγάλη στιγμή για εμάς.
Jesse: Αυτό είναι μεγάλο. Ναι, πολύ ενθουσιασμένος σήμερα. Στην πραγματικότητα, μπροστά μου, έχω ένα βιβλίο μπροστά μου
Richard: Ναι. Σήμερα έχουμε μαζί μας τον γκουρού των συστημάτων, διαδικασιών για τη βασική δόμηση της επιχείρησής σας για ανάπτυξη από μια εταιρεία ενός σε μια εταιρεία των χιλίων. Έχουμε τον Michael E. Gerber στο σπίτι σήμερα το πρωί και είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων, του πιο συνηθισμένου πιθανώς γνωστού "The
Μάικλ : Σας ευχαριστώ πολύ, κύριοι, μου αρέσει πολύ που βρίσκομαι εδώ.
Ρίτσαρντ : Έτσι, όταν ένας επιχειρηματίας αρχίζει να σκέφτεται να γίνει επιχειρηματίας, τι τον ενθαρρύνετε να κάνει; Ξέρω, είμαι εξοικειωμένος με το δωμάτιο των ονείρων, αλλά δεν χρειάζεται απαραίτητα να φτάσουμε μέχρι το τέλος του δωματίου των ονείρων, αλλά τι είναι αυτό; Πόσο σημαντικό είναι το όνειρο;
Μάικλ : Λοιπόν, είναι τα πάντα. Είναι τα πάντα από την αρχή, μέχρι τη μέση, μέχρι το τέλος. Είναι ο λόγος που το κάνεις. Και έτσι ο λόγος που το κάνουν είναι αυτό στο οποίο τους εμπλέκω αποτελεσματικά. Γιατί λοιπόν το κάνεις αυτό; Τι σημαίνει αυτό για εσένα; Γιατί είναι λοιπόν σημαντικό; Γιατί λοιπόν είναι σημαντικό για τους ανθρώπους που πιστεύεις ότι θέλεις να το μοιραστείς; Τι θα δώσεις λοιπόν στους ανθρώπους στους οποίους το μοιραστείς; Αν λοιπόν δεν βρω κάτι συναρπαστικό σε αυτό, ξέρω ότι χρειάζεται πολλή δουλειά. Και το πρόβλημα είναι ότι έχω καλέσει κυριολεκτικά εκατοντάδες, εκατοντάδες, εκατοντάδες χιλιάδες ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων στον δρόμο, χτυπώντας πόρτες. Εννοώ τις πραγματικές πόρτες, όχι την ηλεκτρονική πόρτα, την πραγματική πόρτα. Τις πόρτες που οι άνθρωποι μπορούν να σου κλείσουν κατάμουτρα, που κανείς δεν θέλει να περάσεις από τις πραγματικές πόρτες. Ο ήρωας ήταν τότε, παιδιά μου, τότε, παιδιά μου, οι κυρίες μου χτυπούσαν πόρτες για να εμπλέξουν κάθε ιδιοκτήτη μικρής επιχείρησης σε μια ιστορία. Έτσι καταλαβαίνω την ιστορία. Έτσι, το κρίσιμο στοιχείο που λείπει σχεδόν σε κάθε μικρή εταιρεία στην οποία έχω μπει ποτέ είναι μια συναρπαστική ιστορία. Οι άνθρωποι ζουν για ιστορίες, και ποια είναι η ιστορία; Λοιπόν, καταλαβαίνετε την Τορά, είναι μια ιστορία, καταλαβαίνετε, την Καινή Διαθήκη, είναι μια ιστορία, καταλαβαίνετε. Η Apple είναι μια ιστορία, η Google - είναι μια ιστορία. Κάθε εταιρεία που έχει ποτέ ξεκινήσει είναι μια ιστορία, και έτσι κάθε άτομο που ξεκινά μια εταιρεία πρέπει να γίνει και να ανακαλύψει τον αφηγητή μέσα του για να ανακαλύψει τον πραγματικό λόγο για τον οποίο το κάνει αυτό.
Και το πρόβλημα είναι για κάθε έναν από αυτούς ο πραγματικός λόγος που το κάνουν αυτό είναι τα χρήματα, που σημαίνει να βγάλουν τα προς το ζην. Έτσι, με κάθε άτομο με το οποίο έχω μιλήσει ποτέ, κανένας, η απάντησή του θα ήταν να βγάλει κάποια χρήματα. Όχι μόνο κάποια χρήματα για να βγάλεις τα προς το ζην, αλλά όχι μόνο μερικά προς το ζην, αλλά μια πραγματικά αιφνιδιαστική διαβίωση, και όχι απλώς ένα groovy για να βγάλεις ένα ολόκληρο μάτσο λεφτά, ο εκατομμυριούχος της διπλανής πόρτας. Γι' αυτό ο Εκατομμυριούχος της διπλανής πόρτας προσελκύει όλα αυτά τα άπληστα ανόητα πράγματα που βρίσκονται μέσα σε όλους. Θέλω να είμαι ελεύθερος, θέλω να είμαι ανεξάρτητος, θέλω να πρέπει να κοπιάζω για να το κάνω, να το κάνω, να το κάνω, να το κάνω. Θέλω, θέλω, θέλω, θέλω. Και αυτή είναι η αρχή της συζήτησης. Αυτή είναι η πιο συναρπαστική συζήτηση που μπορείς να κάνεις ποτέ με οποιονδήποτε, γιατί καθώς ξεκινάς, ανακαλύπτεις πραγματικά τι λείπει σε αυτήν την εικόνα, τι λείπει μέσα σε αυτόν τον άνθρωπο, αυτόν τον άνθρωπο, που είναι εκτός τροχιάς, όχι στη ράγα. Και, ξέρετε, είστε στην επιχείρηση εδώ και πολύ καιρό, οι περισσότεροι άνθρωποι που συναντάτε είναι εκτός σιδηροδρομικών γραμμών, όχι στις ράγες.
Η δουλειά μου λοιπόν είναι, πρώτα απ' όλα, να τους κάνω να το δουν αυτό. Λοιπόν, αυτό που λείπει σε αυτήν την εικόνα είναι η πιο σημαντική συζήτηση που μπορεί κανείς να κάνει, προκειμένου να φτάσει στον πιο σημαντικό λόγο για να είναι κανείς στην επιχείρηση που μπορεί να έχει, όπως ο Steve Jobs, όπως τα αγόρια της Google, κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ. ., κλπ.
Ρίτσαρντ : Γιατί λοιπόν πιστεύεις ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να ονειρευτούν γενικά; Ίσως ονειροπολούν πολύ, αλλά τι είναι αυτό που φαίνεται να το κάνει, νομίζεις ότι τους φαίνεται τρομακτικό ή απλώς προσπαθούν πολύ γρήγορα να σκεφτούν το νόμισμα ή;
Μάικλ : Τα όνειρα συμβαίνουν. Πηγαίνεις για ύπνο και βλέπεις ένα όνειρο, δεν κοιμάσαι για να ονειρευτείς. Τα όνειρα συμβαίνουν, δεν τα κάνεις να συμβούν. Πρώτα απ' όλα, λοιπόν, κανείς δεν έχει μάθει ποτέ να ονειρεύεται. Ποτέ δεν μας έμαθαν, ποτέ δεν μας έμαθαν να ονειρευόμαστε όταν ήμασταν τεσσάρων χρονών. Ποτέ δεν μας έμαθαν να ονειρευόμαστε όταν ήμασταν 12 χρονών. Ποτέ δεν μας έμαθαν να ονειρευόμαστε, αλλά είμαστε 26 χρονών, όταν πήγαμε στον στρατό, ο λοχίας δεν είπε «Ονειρέψου!»
Τζέσι : Νομίζω ότι αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που ακούς.
Μάικλ : Το τελευταίο πράγμα που είχες στο μυαλό σου, σωστά. Και όταν πήγαμε στο MIT κανείς δεν είπε «όνειρο», οπότε επειδή δεν το κάνουμε, είναι ξένο προς εμάς. Άρα μας είναι ξένο, ειδικά αυτό που αποκαλώ «σκόπιμο όνειρο».
Το σκόπιμα όνειρα είναι μια πράξη ονείρου για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο και αυτός ο λόγος πηγαίνει πίσω σε αυτό που λείπει σε αυτήν την εικόνα. Και αυτό που λείπει σε αυτή την εικόνα για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων στον πλανήτη είναι τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, τι σημαίνει να είσαι ζωντανός. Και έτσι αυτή η συνομιλία είναι στην πραγματικότητα η συνομιλία πίσω από το
Τζέσι : Πρέπει να το διορθώσουμε αυτό! (γέλια)
Μάικλ : Δεν το λέω αυτό, το λέω, αλλά είναι πολύ κοντά σε αυτό. Και αυτό ήταν το κίνητρο για όλα όσα έχω κάνει. Καταλαβαίνετε λοιπόν, τι σημαίνει να ζεις μια ηλίθια ζωή και τι σημαίνει να ζεις μια αληθινή ζωή που έχει πραγματικό νόημα. Λοιπόν, πρέπει να έρθω πρόσωπο με πρόσωπο με το πώς μου φαίνεται αυτό.
Έτσι, στην πρώτη ενότητα των επτά βημάτων για τα οποία μιλάω στο
Ρίτσαρντ : Ναι, επειδή πρέπει να τα στήσεις σύμφωνα με το όνειρο.
Μιχαήλ: Φυσικά το όνειρο είναι το πρωταρχικό, τα συστήματα είναι το δευτερεύον για το οποίο τα μέσα, δεν είναι ο σκοπός. Και έτσι τις περισσότερες φορές, παρερμηνεύομαι από ανθρώπους που έχουν παγιδευτεί στο μυαλό τους σε αντίθεση με την καρδιά τους ως βαθύς στοχαστής. Δεν είμαι βαθύς στοχαστής, είμαι βαθιά σκεπτόμενος. Εν ολίγοις, ξέρω βαθιά ότι το νόημα της ζωής μου είναι το σύνολο της ζωής μου. Τώρα ξέρεις, επειδή το γιόρτασες, απλά γιόρτασα το δικό μου
Άρα ο ονειροπόλος είναι ο δημιουργός, ο ονειροπόλος είναι η πρώτη βασική προσωπικότητα του επιχειρηματία. Ο επιχειρηματίας είναι ονειροπόλος, στοχαστής, αφηγητής και ηγέτης. Ο ονειροπόλος έχει ένα όνειρο, ο στοχαστής έχει ένα όραμα. ο αφηγητής έχει έναν σκοπό και ο ηγέτης έχει μια αποστολή. Η δουλειά μου είναι να βοηθήσω τον πελάτη μου να τα καταλάβει αυτά και να ασχοληθεί με αυτά, και να ανακαλύψει αυτά μέσα στον εαυτό του, ακόμα κι αν του χρειάζονται τρία χρόνια για να το κάνει. Και καταλάβετε ότι ούτως ή άλλως θα τσαντίσει εκείνη τη φορά. Ακόμα κι αν του έπαιρνε τρία, πέντε χρόνια για να το κάνει, δεν θα είχε καμία διαφορά. Να έρθεις ξαφνικά πρόσωπο με πρόσωπο με τον λόγο που είσαι εδώ. Εννοώ τον λόγο που είσαι εδώ.
Ρίτσαρντ : Μεγάλη διαφορά.
Μάικλ : Δηλαδή, σκεφτείτε το. Και ξαφνικά δουλεύουμε πάνω σε μια επιχείρηση που εξελίσσεται από μια εταιρεία ενός ατόμου σε μια εταιρεία 1000 ατόμων, η οποία έχει έναν λόγο ύπαρξης, όχι απλώς να βγάζει τα προς το ζην. Καταλαβαίνετε, οποιοσδήποτε χαζός μπορεί να βγάλει τα προς το ζην;
Τώρα υπάρχουν πολλά ανδρείκελα που δεν βγάζουν τα προς το ζην και φυσικά με ενδιαφέρουν αυτά τα ανδρείκελα που δεν βγάζουν τα προς το ζην, αλλά καταλαβαίνετε, δεν είναι επειδή δεν βγάζουν τα προς το ζην. Είναι επειδή δεν υπάρχει λόγος να υπάρχουν. Πρέπει λοιπόν να βρούμε τον λόγο. Και αυτή είναι η δουλειά. Αυτή είναι η δουλειά σου. Αυτή είναι η δουλειά μου. Αυτή είναι η δουλειά σου, Ριτς. Είναι η δουλειά μας. Η δουλειά μας είναι να βρούμε τον λόγο και μετά να σκάψουμε βαθύτερα, μην αποδεχτείτε απλώς μια γρήγορη απάντηση στο: "Λοιπόν, τι είσαι εδώ για τι είσαι εδώ;..." Λοιπόν, είμαι εδώ για να φτιάξω, έχω άκουσε τόσες χαζές απαντήσεις. Απλώς λέω ότι δεν είναι αυτό, ψάχνουμε το αληθινό. Και το αληθινό θα το μάθεις τη στιγμή που θα το πουν. Όπως ακριβώς θα κάνουν, γιατί δεν θα είναι απλώς κάτι. Με ακολουθείς;
Τζέσι : Α, σίγουρα.
Ρίτσαρντ : Λοιπόν, εννοώ, εκτός από αυτό, μερικά από τα πράγματα που μπορούν να υποτεθούν, αν και δεν μου αρέσει να το κάνω αυτό πολύ συχνά. Αλλά φαντάζομαι ότι το να διαβάζεις ανάμεσα στις γραμμές και να μαθαίνεις λίγα περισσότερα για εσένα είναι ότι θα χρειαστεί δουλειά ό,τι και να γίνει, σωστά. Αυτό σημαίνει ότι κανείς δεν βγαίνει απλώς και μοιράζει ένα εκατομμύριο δολάρια. Όχι ότι το έχω βρει ακόμα. Αλλά θα χρειαστεί δουλειά και έτσι έχοντας αυτόν τον λόγο, έχοντας αυτόν τον λόγο, έχοντας αυτό το καύσιμο μέσα σου, αυτή την έμπνευση, όταν έχεις την έμπνευση ενός ονείρου, η ενέργεια προέρχεται από μέρη που ποτέ δεν ήξερες ότι είχες.
Μάικλ : Αυτό είναι σημαντικό. Προέρχεται από μέρη που δεν είχατε καν συνειδητοποιήσει. Και αυτή είναι η ενέργεια. Έτσι, η ενέργεια είναι η πηγή του πάθους, και το πάθος είναι η πηγή της φαντασίας, και η φαντασία είναι η πηγή του οράματος. Έτσι, ουσιαστικά, αν ο Στιβ Τζομπς δεν καταναλωνόταν από πάθος, το πάθος του δημιουργού, ο δημιουργός έχει ένα πάθος που δεν μοιάζει με κανένα πάθος οποιουδήποτε ανθρώπου στον πλανήτη. Ο δημιουργός γεννήθηκε κατ' εικόνα Θεού, έλεγε, που σημαίνει ότι γεννήθηκε για να δημιουργήσει. Έτσι, ξαφνικά βλέπεις ότι υπάρχει ένας λόγος που βρισκόμαστε εδώ, γεννηθήκαμε για να δημιουργήσουμε, γεννηθήκαμε για να δημιουργήσουμε τι; Γεννηθήκαμε για να δημιουργήσουμε έναν κόσμο κατάλληλο για τον Θεό. Απευθύνομαι λοιπόν σε ανθρώπους που μπορεί να μην πιστεύουν καν στον Θεό. Ας πούμε, δεν ξέρω πώς θα μπορούσε κάποιος να μην πιστεύει στον Θεό. Πότε σταματήσατε να πιστεύετε στον Θεό, δεν υπάρχει άλλος λόγος, δεν υπάρχει καθόλου λόγος.
Καταλαβαίνεις; Όχι, κανένα, μηδέν. Είναι μια μεγάλη ιστορία. Είναι η μεγάλη ιστορία που έχουν πει οι άνθρωποι από την αρχή από τον Αδάμ και την Εύα. Έτσι ουσιαστικά πρέπει να ξέρουμε ποια είναι αυτή η ιστορία και πρέπει να έρθουμε ξαφνικά αντιμέτωποι με τον ρόλο μας σε αυτήν την ιστορία. Κάτι μαγικό συμβαίνει. Απλώς κυριολεκτικά το ξέρετε και οι δύο, γιατί το κάνατε και οι δύο και ο καθένας.
Κάτι μαγικό συμβαίνει σε εσάς. Δεν το κάνει, δεν τα καταφέρνεις. Σε κάνει. Δεν είναι λοιπόν σαν «Έγραψα αυτό το βιβλίο» — έγραψε αυτό το βιβλίο. Η πραγματικότητα είναι ότι το κάνει αυτό και είναι ο δημιουργός μέσα του. Και είναι τόσο ξεχωριστό από τον Μάικλ που κάθεται εδώ και σου μιλάει αυτή τη στιγμή όσο οτιδήποτε μπορούμε να φανταστούμε. Άρα δεν το κάνω εγώ αυτό. Αυτό το κάνει. Η δουλειά μου είναι να μπω σε αυτό, και για να μπω σε αυτό, πρέπει να ανοίξω τον εαυτό μου σε αυτό. Για να ανοίξω σε αυτό, πρέπει να κλείσω όλα τα άλλα «ναι αλλά, ναι αλλά», και ούτω καθεξής, και ούτω καθεξής. Αυτό μπορεί να ακούγεται τρομερά, τρομερά. Οτιδήποτε, αλλά είναι. Αλλά είναι η αλήθεια και κάθε πελάτης που είχα πάνω από 100,000 πελάτες μικρών επιχειρήσεων τα τελευταία 40 χρόνια, κάθε ένας από αυτούς τους 100,000 και πλέον ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων που ήρθαν σε εμάς, επειδή διάβασαν την ιστορία και είπαν: «Πήρα να το κάνω αυτό." Κάθε ένας από αυτούς είχε μια πεποίθηση για κάτι που τους εμπόδιζε να δημιουργήσουν. Έπρεπε να απαλλαγούμε από αυτή την πεποίθηση. Έπρεπε να απαλλαγούμε από όλα τα πράγματα που έφεραν μαζί τους στη συζήτηση. Εφηύρα λοιπόν αυτό που αποκαλώ «κενό κομμάτι χαρτί και μυαλό αρχαρίων». Έτσι, ο τρόπος που το προσεγγίζετε αυτό είναι κυριολεκτικά ένα κενό κομμάτι χαρτί και το μυαλό ενός αρχάριου. Έτσι έχεις προσεγγίσει όλα όσα έχεις δημιουργήσει. Δεν αρχίζω να βγάζω κάτι και να σχεδιάζω ως σχήμα, δεν το κάνω αυτό. Δεν μου συμβαίνει ποτέ έτσι. Αρχίζω να γράφω λέξεις. Δεν τα γράφω εγώ, το κάνει. Μπορεί να ξέρεις και είμαι σίγουρος ότι λαμβάνεις τους μονολόγους μου. Έχετε λάβει τους μονολόγους μου κανένας από τους δύο;
Ρίτσαρντ : Έχω.
Τζέσι : Ναι.
Μάικλ : Ναι. Λοιπόν, οι μονόλογοι, υπάρχουν τώρα 200 και στέλνω έναν κάθε εβδομάδα, και αυτά που θα μπορούσατε να πείτε είναι επιχειρηματικά ποιήματα, και έτσι έγραφα ένα ποίημα μία φορά την εβδομάδα. Τώρα, όταν λέω: «Γράφω ένα ποίημα μία φορά την εβδομάδα», δεν γράφω πραγματικά ένα ποίημα μία φορά την εβδομάδα, το IT γράφει ένα ποίημα μία φορά την εβδομάδα, επειδή κάθομαι χωρίς σκέψη στο κεφάλι μου και απλώς αρχίζω να γράφω, κυριολεκτικά χωρίς σκέψη στο κεφάλι μου. Δεν υπάρχει ποτέ σχέδιο που να έχει τεθεί σε εφαρμογή για έναν μονόλογο. Όπως σήμερα, νομίζω ότι θα γράψω για. Ποτέ. Το απαγορεύω. Ενδιαφέρομαι για το τι θα έρθει όσο και ο αναγνώστης μου.
Έτσι έχουμε περίπου δέκα χιλιάδες άτομα συνδρομητές στους μονολόγους μας. Αλλά αυτό που θα ανακαλύψετε εάν προσέξετε πραγματικά τους μονολόγους, θα ανακαλύψετε πώς συμβαίνει η δημιουργία. Αυτό είναι ένα συναρπαστικό πράγμα. Είναι ένα συναρπαστικό πράγμα. Αυτό λοιπόν κάνω τα τελευταία 40 χρόνια.
Ρίτσαρντ : Μου αρέσει πολύ. Θα μπορούσα να φανταστώ - γνωρίζοντας λίγο περισσότερα για εσάς από όσο θα έχουμε χρόνο να το καλύψουμε αυτό, ξέρετε, 45 λεπτά την ώρα. Ξέρετε ότι θα μπορούσατε να μιλάτε γι' αυτό για τα επόμενα πέντε χρόνια. Μόνο αυτό το κομμάτι, επειδή είναι τόσο κρίσιμο για αυτό. Και θα έλεγα πριν μπούμε σε οτιδήποτε άλλο, απλώς για να το φέρω, παρόλο που πιθανώς μισείτε που το λέω αυτό, για να φέρω λίγο το όνειρο σε σημείο που κάποιος μπορεί να το καταλάβει, είναι εντάξει να πεις κάτι, όσο μεγάλο κι αν θέλεις, να το πεις, όπως ότι θέλεις να τερματίσεις την πείνα στον κόσμο. Θέλεις να το κάνεις, ξέρεις τι εννοώ, όπως σκέφτονται κάποιοι άνθρωποι: «Ω, τα όνειρα πρέπει να είναι, θα φτιάξω, θα πουλήσω αυτό το γραφικό στοιχείο και θα πληρώσω αρκετά για να πληρώσω το σπίτι της οικογένειας και...» Είναι σαν, αυτό δεν είναι όνειρο.
Μάικλ : Όχι, αυτοί είναι στόχοι.
Richard: Ναι, αυτό δεν είναι όνειρο. Λοιπόν τι είναι κάτι ακριβώς σε ένα
Μιχαήλ : Σίγουρα ναι.
Ρίτσαρντ : Όλοι θέλουν ένα κόλπο, τρία χρόνια και πέντε λεπτά, λέγοντας απλώς, πώς θα ξέρουν ότι αρχίζουν να ακολουθούν το μονοπάτι της πραγματικής...;
Μάικλ : Πώς ξέρεις πότε είσαι ερωτευμένος;
Ρίτσαρντ : Ναι, λες σαν τον μπαμπά μου όταν είπα «Πώς θα ξέρω πότε θα έχω κουρδίσει μια κιθάρα; Θα το καταλάβεις όταν θα έχεις κουρδίσει την κιθάρα». Τους λες, απλά δεν κατάλαβα ποτέ αυτό το καταραμένο πράγμα.
Μάικλ : Το ίδιο πράγμα. Το όνειρό μας το 1977, όταν ξεκίνησα την εταιρεία Michael Thomas — εγώ ήμουν ο Μάικλ, αυτός ήταν ο Τόμας. Ήταν, έγινε η πρώτη εταιρεία επιχειρηματικής καθοδήγησης στον κόσμο. Εμείς εφηύραμε την επιχειρηματική καθοδήγηση.
Τώρα αυτό είναι κάτι εξαιρετικό και ο κόσμος λέει: «Ω, έλα. Δεν θα μπορούσατε να έχετε εφεύρει το business coaching. Είναι σαν μια πραγματικότητα ενός σημείου τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων σήμερα». Επινοήσαμε το coaching για μικρές επιχειρήσεις. Και, όταν αποφασίσαμε να το κάνουμε αυτό ήταν επειδή δούλευα με ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων κατά λάθος. Ο κουνιάδος μου ήταν ιδιοκτήτης μιας διαφημιστικής εταιρείας και είχε ένα πρόβλημα με έναν από τους πελάτες του και ρώτησε αν θα πήγαινα να μιλήσω στον πελάτη του για ένα πρόβλημα που είχε — τη μετατροπή δυνητικών πελατών σε πωλήσεις.
Και το είπα στο δικό μου
Γιατί αυτό είναι το μόνο που πρέπει να συμβεί στο μέτωπο. Με αυτόν τον τρόπο μετατρέπετε το προβάδισμα στο πρώτο σημείο αναφοράς και αυτό που ονομάζουμε πώληση». Έτσι, το ερώτημα γίνεται ποιο είναι το πρώτο σημείο αναφοράς; Και έχει ήδη χαθεί. Είπε: «Περίμενε ένα δευτερόλεπτο». Είπα: «Όχι, επιτρέψτε μου να εξηγήσω. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχετε σύστημα πωλήσεων επειδή δεν καταλαβαίνετε την ιστορία. Και η ιστορία είναι το παιχνίδι με την μπάλα ». Είπε: "Λοιπόν, ξέρεις πώς να γράψεις αυτή την ιστορία;" Είπα: "Σίγουρα." Είπε: «Θα μου το γράψεις; Είπα: "Σίγουρα." Είπε ότι ο Άσος θα καταλάβει τι να με πληρώσει, ο Άσος θα με πάρει, θα του μιλήσω γι' αυτό και μετά θα επιστρέψει σε σένα. Θα σε δω σύντομα, Μπομπ. Και αυτό ήταν το τέλος της συζήτησης.
Ο Άσος με παίρνει και είπε: "Τι έγινε;" Είπα: «Μόλις με προσέλαβε». «Μόλις σε προσέλαβε; Πως;' Είπα: «Λοιπόν, του είπα να φτιάξει το πρόβλημά του». Είπε: «Αλλά μου είπες ότι δεν μπορούσες να διορθώσεις το πρόβλημά του επειδή δεν ξέρεις τίποτα για τις επιχειρήσεις, δεν ξέρεις τίποτα για τους ιδιώτες του». «Λοιπόν, αυτό είναι ακόμα αλήθεια. Όχι, αλλά είναι πολύ εύκολο να το μάθεις. Δεν είναι η γνώση για το προϊόν που είναι κρίσιμη. Το έμαθα σε περίπου πέντε δευτερόλεπτα, κάνοντας του μια ερώτηση. Αυτό που λείπει είναι πώς το λέμε αυτό στον καταναλωτή και το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να το γράψει.
Αυτή ήταν λοιπόν η αρχή του δεύτερου, του τρίτου, του τέταρτου, του πέμπτου, του έξι ενός. Και ξαφνικά ανακαλύπτω το
Ρίτσαρντ: Λυπάμαι, Άις, ζητώ συγγνώμη.
Και ξεκινήσαμε μια επιχείρηση που κάνει ακριβώς αυτό, και αυτή ήταν η αρχή της συζήτησης του Tom και μου σχετικά με ένα όνειρο, ένα όραμα, έναν σκοπό και μια αποστολή. Δεν ξεκινήσαμε να κάνουμε αυτό που ήξερα να κάνω. Ξεκινήσαμε ρωτώντας ποιο είναι το τέλος του παιχνιδιού εδώ. Και ανακαλύψαμε το όνειρό μας. Το όνειρό μου λοιπόν, το όνειρό μου εξακολουθεί να είναι να μεταμορφώσω την κατάσταση των μικρών επιχειρήσεων παγκοσμίως. Οποιοσδήποτε με ακούει αυτή τη στιγμή μπορεί να το γράψει αμέσως και να πει «ΟΚ, για να μεταμορφώσουμε την κατάσταση του _________ παγκοσμίως. Αυτή είναι η δουλειά στην οποία είμαι ». Με ακολουθείς. Έτσι είναι εύκολο να κάνεις ένα όνειρο. Αλλά καταλάβετε, το ήμουν πολύ σοβαρός. Καταλαβαίνετε, αυτό ήταν έργο ζωής. Αυτή ήταν η κλήση μου. Αυτό μου ήρθε σε ηλικία 38 ετών. Δεν βγήκα για να κάνω αυτό που δεν πήγαινα. Με ακολουθείς; Να γίνω επιχειρηματίας — αυτό δεν το είχα καν στο μυαλό μου. Απλώς μιλούσα με τον Μπομπ. Μόλις εμφανίστηκε. Αυτό συμβαίνει όταν λέω ότι έρχεται σε σένα, και έρχεται σε σένα. Αν είσαι ξύπνιος, καταλαβαίνεις, ήμουν ξύπνιος σε εκείνη τη συνομιλία με τον Μπομπ, ολόκληρη η ύπαρξή μου ήταν σε εκείνη τη συνομιλία με τον Μπομπ.
Τζέσι : Και προφανώς το τελείωσες έχοντας και εσύ το μυαλό ενός αρχάριου. Ήταν ενσωματωμένο.
Μιχαήλ: Δεν ήξερα τίποτα για αυτό. Έτσι ξεκίνησα τα πάντα. Δεν ξέρω τίποτα για αυτό. 'Και λοιπόν;' — λέει ότι είναι ευλογία. Καλύτερα να μην ξέρετε τίποτα για αυτό από ό,τι ξέρετε, γιατί αν το κάνετε αυτό διαμορφώνει αμέσως την αρχή της επιχείρησής σας και τη διαμορφώνει με τρόπο που ποτέ δεν θα μετατραπεί πολύ, είστε τυχεροί καταλαβαίνετε; Δεν ήταν τύχη που εμφανίστηκα στο Bob's. Ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό που θα μπορούσα να το ονομάσω πεπρωμένο. Ήταν το έργο της ζωής μου. Θα μπορούσα να το ονομάσω πεπρωμένο. Έχουμε πουλήσει εκατομμύρια, εκατομμύρια, εκατομμύρια από αυτά
Richard: Ένα από τα πράγματα που είναι, εννοώ, θα μπορούσα να σου μιλήσω για μέρες γι' αυτό, είναι σαν να προσπαθώ να ασχοληθώ με άλλα δύο γρήγορα πράγματα. Αλλά σας ευχαριστώ πολύ, που προφανώς, θα δώσουμε στους ανθρώπους την ευκαιρία να σας γνωρίσουν περισσότερο και πού πρέπει να πάνε για να μάθουν περισσότερα για το τι κάνετε αυτές τις μέρες. Οπότε σίγουρα θα το καλύψουμε πριν τελειώσει. Ένα από τα πράγματα που συνεχίζω να σας ακούω να αναφέρετε συνεχώς είναι, ξέρετε, όπως τόνισε ο Jesse — δουλέψτε για την επιχείρησή σας, όχι για την επιχείρησή σας. Και ένα από τα συστατικά σε αυτό με βάση τα βιβλία σας, που έχω διαβάσει και επικοινωνώ μαζί σας επίσης, είναι η άλλη φράση σας: «Πώς να πάτε από μια εταιρεία ενός σε μια εταιρεία των 1000». Και έτσι, ας το αναλύσουμε σε κάτι, δεν είναι τόσο απλό, αλλά ας προσπαθήσουμε. Η πρώτη σας πρόσληψη, η πρώτη σας πρόσληψη, η εταιρεία σας αυτής που πηγαίνετε σε μια εταιρεία δύο ατόμων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, και ξέρω ότι είναι λίγο διαφορετικό με
Μάικλ : Και τα δύο είναι αληθινά. Είναι παγκόσμιο. Ξεκινά με αυτήν την ιστορία. Έτσι, στην περίπτωσή μας, είπαμε μια ιστορία, και την είπαμε, την είπαμε στην περίπτωσή μας στην εταιρεία Michael Thomas όταν κάναμε την πρώτη μας πρόσληψη, και η πρώτη μας πρόσληψη ήταν για να εξηγήσουμε ποιοι είμαστε και τι κάνουμε. Και έτσι αυτή την εξήγηση έδωσα, και ήταν γραμμένη, και την αποστήθισα. Τώρα καταλαβαίνετε ότι δεν χρειαζόταν πραγματικά να την αποστηθίσω γιατί την εφηύρασα, την δημιούργησα και την έλεγα κάθε μέρα, γιατί το έλεγα αυτό κάθε μέρα όταν επισκεπτόμουν έναν ιδιοκτήτη μικρής επιχείρησης: «Είμαι ο Michael Gerber, δεν με ξέρεις, αλλά είμαι ο ιδρυτής της εταιρείας Michael Thomas, και πρόκειται να αλλάξουμε τη ζωή σου. Τώρα, κάνε λίγη υπομονή. Θα πάρει μόνο περίπου δύο λεπτά, αλλά σε δύο λεπτά σου υπόσχομαι ότι θα αλλάξω τη ζωή σου εντελώς. Το μόνο που θα κάνω είναι να σου ζητήσω να βγάλεις το ημερολόγιό σου και να βρούμε μια ελεύθερη ημερομηνία για να έρθεις στο πιο σημαντικό σεμινάριο ανάπτυξης επιχειρήσεων που έχεις πάει ποτέ». Λέγεται «Βασικές απογοητεύσεις σε μια μικρή και αναπτυσσόμενη επιχείρηση και τι να κάνετε γι' αυτές». Έχει διάρκεια τρεις ώρες. Το παραδίδω εγώ. Αν δεν έχετε δίκιο, θα φύγετε στα πρώτα 10 λεπτά. Αν έχετε δίκιο και το 99% των ανθρώπων που έρχονται σε αυτό το σεμινάριο είναι μαγεμένοι μέχρι να ολοκληρωθεί, τότε έχει τελειώσει. Θα δείτε γιατί αυτή η κλήση ήταν η πιο σημαντική της ζωής και της επιχείρησής σας, οπότε ας δούμε το ημερολόγιό σας.
Ρίτσαρντ : Αυτό είναι πανέμορφο. Βλέπω πώς συνδέεται και με το όνειρο, επειδή αν έχεις το όνειρο και τους σοφούς μεγαλύτερους από εσένα, και τώρα είναι πιο εύκολο για τους υπαλλήλους σου να πιστέψουν στο μεγάλο όνειρο, τους υπαλλήλους ή τους προσλαμβάνοντες, επειδή, φαίνεται τόσο προφανές εκ των υστέρων κοιτάζοντας πίσω, αλλά αν είναι επειδή…
Μάικλ : Η Google άνοιξε ένα παγωτατζίδικο πάνω από ένα παγωτατζίδικο στο Πάλο Άλτο. Το πρώτο της γραφείο ήταν ένα μικρό δωμάτιο πάνω από ένα παγωτατζίδικο στο Πάλο Άλτο. Η Google ξεκίνησε από ένα παγωτατζίδικο. Η Google — καταλαβαίνετε, μια από τις πλουσιότερες εταιρείες στον κόσμο, αν όχι η πλουσιότερη εταιρεία στον κόσμο, ξεκίνησε από μερικούς τύπους πάνω από ένα παγωτατζίδικο. Αλλά αυτό που ξεκίνησε ήταν ένα όνειρο, και αυτό ήταν ότι θα παρείχε τις πιο σημαντικές πληροφορίες για τα πάντα σε όλους.
Τζέσι : Το πιο αστείο κομμάτι σχετικά με το ότι το ανέφερες αυτό είναι ότι θυμάμαι την ημέρα που... θυμάσαι την ημέρα που η Google τέθηκε σε λειτουργία; Θυμάμαι ότι το είδα. Θυμάμαι ότι μπορεί να μην ήταν η ακριβής ημέρα, αλλά ήταν το αντίθετο από κάθε άλλη μηχανή αναζήτησης, κάθε άλλη μηχανή αναζήτησης είχε όλα αυτά τα πράγματα παντού, ήταν απλώς θολό και τόσο μπερδεμένο. Και αυτό όταν πήγαινες σε αυτό, και ήταν μια απλή κενή σελίδα σαν το μυαλό ενός αρχάριου πίσω στο "Ποιο είναι το όνειρό σου" ξέρεις, πληκτρολογώντας τι θέλεις εδώ σε αυτό το μικρό κουτάκι. Και θα σου δώσουμε τα πιο σχετικά πράγματα πίσω, και όλοι απλώς το κορόιδευαν. Δηλαδή, το έκαναν τόσο διασκεδαστικό. Κοίτα αυτό το άσχημο πράγμα, αλλά αυτό το "Γιατί;" ήταν τόσο μεγάλο και παρέμειναν τόσο πιστοί σε αυτό.
Μάικλ : Το κατάλαβες. Το κατάλαβες. Η ιστορία είναι τα πάντα. Καταλάβετε λοιπόν ότι όταν το λέω αυτό, η ιστορία είναι τα πάντα. Δεν είναι απλώς ένα κομμάτι της. Δεν είναι ένα κομμάτι του παζλ ανάπτυξης επιχειρήσεων. Είναι η καρδιά του.
Ρίτσαρντ : Και η συνέχεια αυτής της ιστορίας.
Μάικλ : Αυτό καθοδηγεί τα πάντα.
Ρίτσαρντ : Ναι. Τώρα καταλαβαίνω, επιστρέφοντας στην ερώτηση, όταν λες ότι είναι και οι δύο, η πρώτη του πρόσληψη πρέπει να είναι κάποιος που μπορεί να συνεχίσει να λέει την ιστορία ελαφρώς διαφορετικά με έναν επαγγελματικό τρόπο.
Μάικλ : Έχουμε μια ρεσεψιονίστ για την πρώτη μας πρόσληψη. Και δημοσιεύσαμε μια αγγελία στην εφημερίδα, και κάναμε μια πρόσληψη, τους προσκαλέσαμε σε ένα σεμινάριο προσλήψεων, και αυτό το πρώτο σεμινάριο για μια ρεσεψιονίστ είχε περίπου 42 γυναίκες και μερικούς άνδρες σε αυτό. Όλοι στο σεμινάριο. Έτσι τώρα λέμε μια ιστορία σε 42 άτομα, δεν λέμε την ιστορία του απέναντι από ένα γραφείο από έναν υποψήφιο που κοιτάζει ένα βιογραφικό. Δεν με ένοιαζε καθόλου ένα βιογραφικό. Το μόνο που με ένοιαζε ήταν το βιογραφικό μας. Δεν είναι εδώ για να μου πει για εκείνη. Είναι εδώ για να ακούσει για μένα. Ποιος είσαι, τι κάνεις, γιατί είναι σημαντικό και γιατί πρέπει να αφιερώνεις τα επόμενα 30 λεπτά της ζωής μου για να το ακούσεις. Με ακολουθείς; Έτσι βρήκαμε την πρώτη μας ρεσεψιονίστ. Ήταν μία από τις 42. Έτσι, ο Τομ και εγώ πήραμε συνέντευξη από κάθε έναν από τους 42. Στο τέλος των 30 λεπτών, λέγαμε «Τώρα, αν αυτό ακούγεται σαν κάτι που πεινάς απόλυτα, πες ναι». Αν όχι, θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε που ήρθατε. Να προσέχετε. Έχετε ακούσει την ιστορία μας. Είμαι σίγουρος ότι θα την ακούσετε ξανά γιατί θα είμαστε παντού». Και τόσοι πολλοί από αυτούς σήκωσαν τα χέρια τους, και όλοι οι άλλοι κάπως απομακρύνθηκαν, απομακρύνθηκαν. Και από τους ανθρώπους που το έθεσαν αυτό, τώρα το κάνουμε αυτό εδώ και 40 χρόνια.
Ρίτσαρντ : Νομίζω ότι ο Πάιζο σου έκλεψε κάτι. Ξέρεις ότι στην πραγματικότητα; Δεν ξέρω τον ακριβή αριθμό, αλλά είναι κάπου μεταξύ τριών και πέντε χιλιάδων δολαρίων; Θα σε πληρώσουν για να μην δουλέψεις γι' αυτόν. Αν φτάσεις αρκετά χαμηλά στη διαδικασία, κυριολεκτικά θα σε πληρώσουν για να μην δουλέψεις γι' αυτούς, επειδή ξέρουν ότι δεν πιστεύεις σε αυτή την ιστορία, αν παίρνεις αυτά τα χρήματα.
Μάικλ : Ναι, ναι. Και φυσικά, για να καταλάβετε τι εννοώ. Το εννοώ ότι η ιστορία είναι τα πάντα. Αυτό είναι λίγο-πολύ τα πάντα, και αυτό δεν είναι θέμα αγοράς. Καταλαβαίνετε ότι αυτό δεν είναι θέμα πωλήσεων. Αυτό είναι θέμα συνείδησης. Τόσο βαθιά επενδύσαμε στο Πρόγραμμα Ανάπτυξης Επιχειρήσεων Michael Thomas, ήμασταν στην εταιρεία Michael Thomas Corporation. Τόσο βαθιά επενδύσαμε στον μετασχηματισμό της κατάστασης των μικρών επιχειρήσεων παγκοσμίως, καταλαβαίνετε, η οικονομική πραγματικότητα του κόσμου εξαρτάται από τις μικρές επιχειρήσεις. Και οι μικρές επιχειρήσεις υποφέρουν, υποφέρουν, υποφέρουν από αυτό. Το 2010, υπήρχαν 497,000 εταιρείες που ιδρύθηκαν και/ή από τις 593,000 που έκλεισαν την ίδια χρονιά. Παίρνετε αυτόν τον αριθμό και ακολουθείτε αυτόν τον αριθμό, και θα δείτε ότι είναι το ίδιο, είναι το ίδιο, είναι το ίδιο, περισσότερες επιχειρήσεις αποτυγχάνουν από όσες ξεκινούν. Και το 99% των επιχειρήσεων που έχουν ξεκινήσει αποτυγχάνουν. Γιατί λοιπόν; Λέω ότι δεν έχουν ιστορία. Με ακολουθείτε; Δεν έχουν ιστορία.
Ρίτσαρντ : Αυτό με φέρνει σε μερικά πράγματα. Ένα από αυτά είναι ότι σίγουρα θα πρέπει να έχουμε ξανά τον Μάικλ. Όχι ότι τελείωσε ακόμα, αλλά σίγουρα θα πρέπει να τον έχουμε ξανά, επειδή ένα από τα πράγματα στα οποία, ως αφηγητής, νιώθω την ανάγκη να βοηθήσω αυτούς τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων είναι (με έχετε ακούσει να αναφέρω όταν μιλήσαμε στο διαδίκτυο, ξέρετε ότι κρατάω ένα κινητό τηλέφωνο αυτή τη στιγμή) και η ευκαιρία είναι επίσης το εμπόδιο. Υπάρχουν όλοι αυτοί οι άλλοι αφηγητές που προσπαθούν να μπουν στο Facebook, στο Instagram, σε όλα αυτά τα διαφορετικά μέρη.
Μάικλ : Αλλά είναι απαίσιες ιστορίες.
Ρίτσαρντ : Φυσικά. Ναι, όχι, οι περισσότεροι είναι. Όχι, συμφωνώ απόλυτα. Γι' αυτό είπα ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψουμε. Αλλά να μια ερώτηση που έχω για εσάς όσον αφορά αυτό.
Μιχαήλ : Ας ολοκληρώσω αυτό το σημείο.
Ρίτσαρντ : Εντάξει.
Μάικλ : Υπάρχουν τρομερές ιστορίες επειδή είναι φτιαγμένες για να πουλήσουν. Δεν είναι φτιαγμένες από νοήματα, δεν τις πιστεύουν, καταλαβαίνεις; Δεν τις πιστεύουν. Ο Στιβ Τζομπς το πίστευε αυτό, είπε την ιστορία του στο πρώτο Super Bowl ότι η Apple προέβαλε την πρώτη της διαφήμιση, όταν το θυμάσαι αυτό; Εννοώ τον Δαβίδ και τον Γολιάθ. Εννοώ την IBM και την Apple. Μικροσκοπική, μικροσκοπική, μικροσκοπική Apple. Όλοι αγαπούσαν αυτή την ιστορία. Τι δυνατή - έζησε στην καρδιά της Apple για πάντα. Και θα το λέω μέχρι να φύγει ο Στιβ Τζομπς.
Ρίτσαρντ : Πρέπει να συμφωνήσω, παρόλο που είμαι μεγάλος θαυμαστής της Apple. Όλα όσα έχω βιώσει έχουν αλλάξει από τότε. Αλλά αυτή είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Λοιπόν, ορίστε μια ερώτηση. Η επιχείρηση στην οποία έχουν εργαστεί έχει το δικό της όνειρο, έχει το δικό της Γιατί γνωρίζουν τις ιστορίες τους, ώστε να ξέρουν ότι όταν αυτά τα εμπόδια συναντούν, δεν φαίνονται καν μερικές φορές σαν εμπόδια σε αυτούς τους ανθρώπους, είναι προσωρινά εμπόδια στο δρόμο σε κάποιο βαθμό, επειδή υπάρχουν, ας πούμε απλώς ότι οι σύνδεσμοι δεν είναι η σωστή λέξη, αλλά οι παρωπίδες για το άλογο ή οτιδήποτε άλλο. Ξέρετε, επειδή είναι εξαιρετικά συγκεντρωμένοι. Και τώρα που ξεκίνησαν, έχουν την πρώτη τους πρόσληψη, η πρώτη τους πρόσληψη είναι κάποιος που θα πει την ιστορία, ωραία, και υποθέτω ότι κάθε πρόσληψη που αναζητούν θα πρέπει να είναι εκεί και να λέει την ιστορία.
Μάικλ : Μπορούν να πουν μια ιστορία, αλλά το πιο σημαντικό, είναι ότι είναι οι ίδιοι η ιστορία.
Richard: Τέλεια. Τότε λοιπόν είναι τέλειο. Έτσι και τώρα ξαφνικά ίσως αυτή η επιχείρηση βρεθεί σε ένα σημείο να πέφτει σε οροπέδιο γιατί όπως είπατε οι επιχειρήσεις σας εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου και κάπως έτσι δημιουργείται η ίδια μαζί με εσάς, ακούγεται σαν να είναι λίγο
Μάικλ : Καταρχάς, μιλάτε για κάτι υποθετικό που δεν υπάρχει. Δηλαδή, τους διαβεβαιώνουμε ότι η εταιρεία για την οποία μιλάμε που έχει φτάσει σε ένα οροπέδιο έχει μια ιστορία. Έχουν κάνει αυτή τη δουλειά. Βρήκαν το όνειρό τους, αλλά εσείς παραλείψατε ότι βρήκαν το όραμά τους και παραλείψατε ότι βρήκαν τον σκοπό τους, και παραλείψατε ότι βρήκαν την αποστολή τους και παραλείψατε ότι στη συνέχεια άρχισαν να εργάζονται πάνω στο έργο, το οποίο είναι το σύστημα ικανοποίησης πελατών, για να οργανώσουν το σύστημα ικανοποίησης πελατών τους ώστε να επιτύχουν ένα βαθύ θετικό αντίκτυπο που είναι κυριολεκτικά ζωντανό με το όνειρο, το όραμα, τον σκοπό και την αποστολή.
Ρίτσαρντ : Μου έδωσες μια εύκολη απάντηση, οπότε αν διαπιστώσεις ότι σταθεροποιείς την κατάσταση, πήγαινε πίσω στην αρχή.
Μάικλ : Καταρχάς, πάντα επιστρέφεις στην αρχή. Αυτό πρώτα πάντα πηγαίνει πίσω στην αρχή και αυτό που θα ανακαλύψεις είναι ότι έχουμε ένα σύστημα και δεν το χρησιμοποιούμε, ή δεν έχουμε σύστημα και το επινοούμε καθώς προχωράμε ή, ή. Και ένα ολόκληρο υποσύνολο άλλων πιθανοτήτων. Αλλά καταλαβαίνεις ότι υπάρχει μια διαδικασία για όλα αυτά. Έτσι, αυτό που έχουμε μάθει όλα αυτά τα χρόνια, αυτά τα 40 και πλέον χρόνια τώρα, είναι ότι υπάρχει μια διαδικασία και η διαδικασία είναι μια θρησκεία. Εννοώ ότι πιστεύεις στη διαδικασία που την ονομάζουμε «οκταπλό μονοπάτι».
Jesse: Μιλώντας για ας σας αφήσουμε να έχετε τον υπόλοιπο χρόνο, ας ξεκινήσουμε με το New Beginnings που ανερχόμαστε. Έχουμε περίπου
Μάικλ : Υπέροχα, ευχαριστώ. Καταλάβαμε ότι είχα 80α γενέθλια. Η Ντάλια πάντα γιορτάζει τα γενέθλιά μου με τον πιο εξωφρενικό τρόπο. Νομίζω ότι έχουμε περίπου 70,000 άτομα στα 80ά γενέθλιά μου και αυτό ήταν διαδικτυακό. Είχαμε περίπου 220 από αυτούς ζωντανά. Και η Ντάλια με ξεγέλασε κάνοντάς με να μιλήσω, μου είπε ότι ήταν μια ομιλία και ήταν μια συναυλία, ήξερα την επιχείρηση και ήξερα το μέρος.
Πήγα λοιπόν εκεί και σηκώθηκα να μιλήσω και έκανα το δικό μου
Ρίτσαρντ: Κάτι ύποπτο, κάτι παράξενο εδώ.
Michael: Αλλά σε αυτά τα γενέθλια δεσμευτήκαμε ότι έχουμε τόσο πολύ χρόνο και ό,τι έχουμε δημιουργήσει, ενώ είναι εντυπωσιακό και ενώ πραγματικά μεταμορφώνει τις ζωές κυριολεκτικά εκατομμυρίων ιδιοκτητών μικρών επιχειρήσεων σε όλο τον κόσμο. Τώρα σε 145 χώρες, δεν το έχουμε κάνει πραγματικά. Το κάναμε για ιδιώτες, αλλά δεν το κάναμε για τον κόσμο των μικρών επιχειρήσεων, κάτι που αποφάσισα να κάνω στα δεκαεννέα
Τώρα καταλάβετε όταν λέω νέοι επιχειρηματίες εννοώ κάθε άτομο που έχει την τάση να ξεκινήσει μια μικρή επιχείρηση ή έχει ήδη ξεκινήσει μια μικρή επιχείρηση. Τείνουν να ξεκινήσουν μια μικρή επιχείρηση — για οποιονδήποτε λόγο σκέφτηκαν να δημιουργήσουν μια μικρή επιχείρηση ή έχουν ήδη ξεκινήσει μια μικρή επιχείρηση και βρίσκονται κολλημένοι όπως περιγράφατε νωρίτερα.
Πώς να εμπλέξετε αυτούς τους ανθρώπους στη διαδικασία; Λοιπόν, δημιουργήσαμε το Eightfold Path για να το κάνουμε αυτό, και το ονομάσαμε «Από μια εταιρεία ενός σε μια εταιρεία των 1000. Η εξέλιξη μιας επιχείρησης». Γιατί στην πραγματικότητα, κάθε δουλειά στον πλανήτη είναι μια επιχείρηση υπό κατασκευή. Αν ήμουν ζωγράφος που ζωγράφιζα το σπίτι, αυτή η δουλειά είναι μια επιχείρηση που περιμένει να γίνει. Αν ήμουν περιπατητής σκύλων εννοώντας, βγάζω τα προς το ζην περπατώντας κάποιους σκύλους, και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που το κάνουν αυτό, και δεν θα το πιστεύετε, είναι μια επιχείρηση δισεκατομμυρίων δολαρίων σήμερα. Σκεφτείτε το. Επιχείρηση ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων σήμερα που περπατούν σκυλιά. Αυτό που έπρεπε να κάνουμε λοιπόν είναι να φτιάξουμε μια λίστα με κάθε δουλειά στον πλανήτη. Και μετά προσκαλέστε κάθε άνθρωπο στον πλανήτη να μεταμορφώσει τη ζωή του ξυπνώντας τον Νέο Επιχειρηματία μέσα του για να μεταμορφώσει τις ζωές όλων των άλλων. Και να το κάνουμε αυτό δημιουργώντας μια εταιρεία ενός και αυξάνοντάς την σε μια εταιρεία 1000 και αυτό βασίζεται σε αυτό που μόλις μίλησα για το Οκταπλό Μονοπάτι. Και ξεκινά στο διαδίκτυο και είναι πολύ απλό:
- Έχω ένα όνειρο
- Έχω ένα όραμα
- Έχω ένα σκοπό
- Έχω μια αποστολή
- Έχω δουλειά
- Έχω πρακτική
- Έχω μια επιχείρηση
- Έχω μια επιχείρηση.
Και η διαδικτυακή διαδικασία για να γίνει αυτό. Έτσι ριζικά είστε μια σειρά από συνεδρίες. Μία κάθε εβδομάδα 52 συνεδρίες το χρόνο. Όλες οι συνεδρίες βίντεο παραδίδονται από έναν ριζοσπαστικό δάσκαλο. Και αυτός ο ριζοσπαστικός δάσκαλος είναι εκείνο το παιδί για το οποίο μιλούσα. Ένα θεαματικό παιδί, θεαματικό άτομο που πραγματικά επενδύεται στην ιστορία μας και στη συνέχεια στην ιστορία της ζωής κάθε μαθητή που μας καλούν και μαθαίνει και παραδίδει το σενάριό μας. Για να κατανοήσετε το σενάριό μας, είναι το σενάριο για να ανακαλύψετε το όνειρό σας. Βήμα 1, βήμα 2, βήμα 3, βήμα 4, βήμα 6, 7, 8 για να ανακαλύψετε το όραμά σας. Βήμα 1, βήμα 2 έως 8 ανακαλύπτοντας το σκοπό σας το όνειρό σας, το υπέροχο αποτέλεσμα που σκοπεύετε να παράγετε. Αν σας έλεγα λοιπόν, ποιο είναι το υπέροχο αποτέλεσμα που σκοπεύετε να παράγετε μέσω της εταιρείας που έχετε. Θα έπρεπε να πας μέσα και να το βρεις και πού θα έβρισκες ότι θα έβρισκες σε δύο μέρη το ένα μέσα σου, αυτό που καλείσαι να κάνεις και έξω από σένα όταν σκέφτεσαι τον πιο σημαντικό πελάτη σου. Και όταν σκέφτεστε τον πιο σημαντικό πελάτη σας, πρέπει να καταλάβετε τι εμποδίζει αυτό το άτομο να είναι αυτό που πραγματικά καλείται να είναι. Τι λείπει σε αυτή την εικόνα.
So Radical You, είναι μια εκπληκτική πραγματικότητα που κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου, τα γενέθλια της συζύγου μου, 2018. Και δεν έχουμε αρχίσει να εγγράφουμε άτομα σε αυτήν. Έχουμε μόνο 100 πιστούς μαθητές σήμερα, αλλά μέχρι να τελειώσουμε, σε πέντε χρόνια από σήμερα, θα υπάρχουν 5 εκατομμύρια μαθητές που μαθαίνουν πώς να μεγαλώνουν, να μεγαλώνουν, να μεγαλώνουν, να βρίσκονται κάτω από τη ζώνη άνεσής τους. Εδώ θα είμαι κάτω από τη ζώνη άνεσής τους και σε αυτό που τους κάνει να νιώθουν καλά με τον εαυτό τους σε σημείο που υπάρχει κάποιος που δεν έχουν ξανασυναντήσει. Και η ομορφιά όλων είναι ότι όλοι μπορούν να το αντέξουν οικονομικά. Δίδακτρα The Dreaming room για ένα χρόνο. Η σχολή επιχειρηματικής ανάπτυξης μας κοστίζει μόνο 479 $ και 40 σεντς για ολόκληρο το έτος διδασκαλίας.
Ρίτσαρντ : Μου αρέσει πολύ! Κλείνουμε στην ώρα μας εδώ, και το μέρος που έχω εδώ από την υπέροχη σύζυγό σου που είναι για να πάει ο κόσμος για να μάθει περισσότερα είναι το Radical You. Αυτό είναι απλώς u/invite, και δεν κάνω 100% λάθος. Υπάρχει μια διαδικασία από την οποία θα περάσεις, είμαι σίγουρος ότι σε κάποιο βαθμό, όλη αυτή η διαδικασία θα τους βοηθήσει να μάθουν περισσότερα για σένα. Αλλά σε ευχαριστώ πολύ για όλο τον χρόνο σου και τη σοφία σου, ακόμη και για τον τρόπο που εξηγείς στο τέλος, υπάρχει ευγένεια σε κάθε δουλειά, και μπορείς να εξελιχθείς σε κάτι σπουδαίο.
Τζέσι : Φοβερό. Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε τον Μάικλ Γκέρμπερ που ήταν μαζί μας. Το εκτιμούμε πραγματικά.
Μάικλ : Ευχαριστώ Τζέσι, ευχαριστώ Ριτς.
