Joe Kuelker creëerde samen met Ecwid een winkel om zijn zoon en andere kinderen te voorzien van kleinschalige diabetesreplica-apparaten (insulinepompen, CGM) voor speelgoed en knuffels.
We bespreken wat dit product kan betekenen voor kinderen met diabetes en voor ouders die voor het eerst van de diagnose horen
We bespreken de Ecwid Instant Site, socialemediamarketing, Facebook-groepen en andere opties voor Joe om bekendheid te geven aan dit bedrijf dat ook een sociale missie heeft.
Afschrift
Jesse: Hé, jongens! Jesse Ness hier met de Ecwid-podcastshow weer terug met mijn
Richard : Richard Otay. Hoe gaat het met je, Jess?
Jesse : Het gaat goed, het gaat goed! Het is een prachtige dag hier in San Diego en ik ben super enthousiast, want we hebben vandaag weer een inwoner van San Diego, of beter gezegd Rancho Bernardo, Joe Kilker, te gast om te praten over zijn website, Heroic Kid. Joe, welkom in de uitzending.
Joe : Hé! Bedankt dat ik hier mocht zijn, jongens.
Jesse : Absoluut!
Joe : Dit is een nieuwe ervaring voor mij. Bedankt dat ik hier mocht zijn en dat ik het over dit project, dat ik heroickid.com noem, heb gehad.
Jesse : Geweldig! Nou ja, ik ben zelf ook nog maar net begonnen met podcasten, dus we zullen het je niet te moeilijk maken. Richard is hier om ons te begeleiden. Maar, weet je, wat ik het publiek wilde laten weten, is dat ik deze site heb gekozen omdat ik het een fantastisch verhaal vond en ik dacht dat het echt goed liet zien wat we bij Ecwid doen. Dus ik wil graag jouw verhaal horen – vertel ons eens wat meer over heroickid.com.
Joe : Dus, heroickid.com. Ik zie het eigenlijk gewoon zo: het is een website die ik heb gemaakt om een glimlach op de gezichten van kinderen met diabetes type 1 te toveren. Ik denk dat we vooral bekend staan om het maken van deze kleine replica's van medische hulpmiddelen die deze kinderen moeten dragen om in leven te blijven. Waarom heb ik dit gemaakt? Omdat mijn zoon diabetes type 1 heeft. In 2014, toen hij 1 jaar oud was, vertoonde hij symptomen van diabetes. Een van die symptomen was dat hij constant dorst had en vaak moest plassen. Hij was ook erg onrustig en viel af. Dus we zijn met hem naar het ziekenhuis gegaan, voor een snelle en eenvoudige controle, en ja hoor, hij had diabetes type 1.
Jesse: Wauw! Dat is lastig voor a
Joe : Remy.
Jesse : Remy, oké. Dus, voor andere ouders die misschien luisteren, wat zijn enkele van die symptomen? Je noemde bijvoorbeeld dat je vaak moet plassen en dat je om het half uur luiers moet verschonen.
Joe: Ja! Hij had, zoals,
Richard : En dan zal ik je laten inzien dat hij al die onzin niet verzint.
Joe : Nee, dat is hij niet. Het komt eruit in een luier die zo zwaar is als een baksteen. Dus we wisten dat er iets mis was, en helaas bleek het diabetes type 1 te zijn.
Richard : Ja. Dus, wat was de inspiratie om met deze, zoals je het zelf noemt, replica-patches te komen? Ze gebruiken deze patches natuurlijk zelf niet.
Joe : Nee…
Richard : En je hebt ons hier een paar verpakkingen laten zien. Ik weet zeker dat we mensen zullen laten zien hoe ze er in het echt uitzien. Dit is bedoeld om kinderen zich meer op hun gemak te laten voelen met deze apparaten op hun lichaam.
Joe : Dat klopt. Vorig jaar zou mijn zoon vier zijn geweest. Hij begint nu op een leeftijd te komen waarop hij begint te begrijpen dat hij deze dingen, deze belangrijke apparaten, moet dragen, terwijl zijn vriendjes van de kleuterschool dat niet hoeven. En ik merk dat hij daar een beetje over twijfelt en dat hij het niet leuk vindt.
Het is een beetje normaal voor hem omdat hij zo jong werd gediagnosticeerd. Maar hij bereikt de leeftijd waarop hij begrijpt dat hij deze apparaten draagt. De ene is een insulinepomp, de andere is de CGM. CGM is een continue glucosemonitor. Rond diezelfde tijd ben ik productontwikkelingsingenieur. Ik kocht een 3D-printer voor een ander project, maar een van de eerste dingen die ik deed, was omdat hij zich afvroeg waarom, weet je, waarom. Daar is geen eenvoudig antwoord op. Je kunt online gaan en hem foto's laten zien van andere diabetici. Ook al treft het miljoenen mensen als ze naar buiten gaan, en je ziet gewoon geen willekeurige mensen die een insulinepomp dragen. En op de kleuterschool hebben geen kinderen het.
En als je misschien naar het strand gaat, ziet hij je misschien, misschien ziet hij dat iemand een van deze apparaten heeft. Ik wilde gewoon iets maken dat hij bijna dagelijks kan zien. Een van de eerste dingen die ik maakte was een insulinecapsule die ongeveer bij de zijne paste, die alleen op knuffelbeesten zou zitten. En de blik in zijn ogen toen ik het hem gaf, het was als dat vrolijke geluk, het leek meer op een blik: "Dit is geweldig, heel erg bedankt." Een diepgaande blik op de inhoud. Het was een
Richard : Ik leef met je mee, Joe, en Jesse en ik hebben allebei jonge kinderen. Het enige wat me te binnen schiet is "wauw". Te midden van alles wat er gaande is, en alles waar je als ouder mee te maken hebt, en niet wetend hoe je het aan je kind moet uitleggen, petje af voor jou dat je niet alleen een oplossing probeert te vinden, maar er ook daadwerkelijk een bedrijf van maakt. We gaan er vast nog wel mee verder en we gaan het bedrijf laten groeien. En dat je er iets van maakt waarmee je andere gezinnen kunt helpen die dit ook meemaken. Voor mij is dat echt de Amerikaanse droom. Mensen praten op verschillende manieren over de Amerikaanse droom, maar voor mij is het prachtig als je kinderen kunt helpen én een bedrijf kunt opzetten dat misschien nog meer mensen kan helpen. Dus petje af voor jou dat je dit allemaal doorstaat, terwijl je er middenin zit.
Joe : Ja. Heel erg bedankt. Mijn doel was... ik wilde het gewoon delen met andere ouders. Dat was dus eigenlijk mijn doel. Ik heb dit kleine dingetje voor mijn kind gemaakt, hij is er blij mee, en ik weet dat er nog andere kinderen zijn die dit ook willen. Ik ben niet op zoek naar de Amerikaanse droom, hoewel het allemaal geweldig klinkt. Het gaat me er gewoon om iets te creëren dat misschien andere ouders kan helpen.
En dat geldt ook voor ouders, want wij willen onze kinderen niet in deze situatie zien. Wij hebben hier dagelijks mee te maken; we zien wat onze kinderen meemaken. Voor een normaal persoon zullen ze hem misschien een paar uur op school zien, hij ziet eruit als een normaal kind; je ziet niet welke gevechten er achter de schermen plaatsvinden. Meestal, een of twee afleveringen per dag, weet je, vaak midden in de nacht, om twee uur 's ochtends, ben je klaar om het kind een doos sap te geven. Het is dus een strijd en ik wil een beetje plezier toevoegen aan deze heel moeilijke ziekte waar we eigenlijk mee te maken hebben.
Jesse : Absoluut. Het is gewoon een manier om je zoon te helpen zich normaal te voelen, echt, weet je, al zijn helden, al die personages, zeg maar. Dus voor de mensen die naar onze podcast luisteren, dus niet naar de website kijken…
Joe : Klopt!
Jesse : Maar vertel eens een voorbeeld van een van de eerste producten die je voor hem hebt gemaakt.
Joe: Dus het eerste product: hij draagt een insulinepod, dit wordt een omnipod genoemd. Dus dat was het eerste dat ik maakte. Het is heel eenvoudig. Ik heb voor mij aan een aantal zeer complexe technische projecten gewerkt, dus het duurde niet lang voordat ik het deed. En ik heb een 3D-printer, zoals ik al eerder zei. Ik heb het gewoon uitgeprint en op een van hem gespeld, het was een beer. Het was het eerste dat ik heb gemaakt. Hij is afneembaar en heeft een pin aan de achterkant, zodat hij aan veel knuffels kan worden vastgemaakt. En als jullie die gezien hebben
Richard : Op welk moment besloot je: "Ik ga hier een winkel van maken en dit ook voor andere ouders beschikbaar stellen"?
Joe : Ik denk dat het was toen ik de blik in zijn ogen zag.
Richard : Je wist het meteen.
Joe : Ja, ik wist toen al dat ik dit in ieder geval moest aanbieden. Ik wist niet of iemand het zou kopen, maar ik wilde mensen in ieder geval de kans geven om dit product te kopen. Zo is het verhaal ontstaan.
Jesse : Ja, dus in plaats van te wachten op een soort mondelinge bevestiging, zoals: "Hé, laten we hiermee beginnen en het de wereld in brengen." Dus al die andere ouders die... Ik denk dat er veel kinderen met diabetes type 1 in het land zijn.
Joe : Voor mij draait het erom het product af te leveren, en ik heb een goed product. Het kan een perfect product zijn, maar ik weet niet hoe lang het duurt om het perfecte product te maken. En ik kan het perfecte product maken als er meer interesse in is. Voor het perfecte product is veel geld nodig. De gereedschappen en het spuitgieten van plastic. Het perfecte product is makkelijk in elkaar te zetten, maar het kost me wel veel werk om het in elkaar te zetten. En dat vind ik prima. Want nogmaals, het is voor de kinderen, dat soort dingen. Waar wilde ik anders naartoe?
Richard : Nee, nee, dit is goed! Ik snap het, weet je, toen ik het over de Amerikaanse droom had, bedoelde ik niet: "hé, ik ga een hoop geld verdienen aan ouders met kinderen." Wat ik echt bedoel is dat je iets kunt opbouwen en er geld mee kunt verdienen, wat je er ook mee doet, of het nu is om een huis voor je gezin te kopen of het ergens anders in te investeren. Ik heb het gevoel, gebaseerd op een paar dingen waar we het eerder over hadden, dat je een grotere visie hebt voor wat je met dat geld wilt doen, dus daar gaan we het ook nog over hebben. Maar het is oké om geld te verdienen door anderen te helpen, toch? Echt oké!
Joe : Ja, dankjewel!
Richard: En vooral als je allerlei, ik bedoel, hoe gaat het met deze ouders, wat zullen ze te zien krijgen als ze die blik ook in de ogen van hun kind zien. Dit is het wonderbaarlijke; Je bent een held, Joe! Ga zo door; dit is goed spul. En dus, toen je het aan het doen was van alle andere dingen die je moest doen, dus je bent een ingenieur, je bent de vader die zich met dit alles bezighoudt, een echtgenoot, je gaat een winkel bouwen, je hebt een stuk gereedschap dit spul uit. Als we hadden geprobeerd het perfect te maken, waren we er waarschijnlijk nooit uitgekomen. Dus nu ben je opeens een
Joe : Deze winkel was waarschijnlijk een van de makkelijkste onderdelen van het hele proces. En dat was precies wat ik wilde, en zo ben ik eigenlijk bij Ecwid terechtgekomen.
Jesse : Dat klopt. En dankjewel! Het is een goede reden voor de podcast, dus Ecwid. Hoe heb je Ecwid ontdekt?
Joe : Ik denk er precies hetzelfde over, iedereen. Ik heb even gegoogeld, wat onderzoek gedaan, en ik weet dat er wel een paar aanbieders zijn. Ik zag de vele positieve recensies voor Ecwid, dus ik ben even op de website gaan kijken. Ik zag ook dat we buren zijn, jullie hebben kantoren in San Diego. Ik heb het gewoon gedaan. Daar komt het uiteindelijk op neer, ik heb besloten om ervoor te gaan, en ik heb het gedaan. En het was heel simpel, het makkelijkste onderdeel van het hele proces.
Jesse : Veel makkelijker dan een 3D-printer gebruiken!
Joe : Ja.
Jesse : Ik heb er nog nooit een gebruikt, dus…
Joe : Het vergt wat oefening, maar ja. Absoluut makkelijker dan een 3D-printer, dat is zeker.
Jesse : Dus dit was voor jou een manier om het product op de markt te brengen, het concept te testen en dat op een snelle en gemakkelijke manier te doen.
Joe : Ja, ik wist het niet. Ik weet zeker dat er ouders zouden zijn die er wel interesse in zouden hebben, maar ik wist niet hoeveel. Dus ik wilde niet een hoop geld uitgeven aan een website. Dit zijn goedkope onderdelen om de prijzen laag te houden, dus ik verdien er niet veel aan. Ik kan wel met WordPress werken, maar ik wilde niet al die tijd en moeite steken in het maken ervan. Ik wil zo snel mogelijk aan de slag. Dat is belangrijk voor mij; ik wil gewoon iets lanceren en kijken of het werkt. Er is altijd tijd om het perfect te maken.
Richard : Dus, het klinkt alsof je een fan bent van Reid Hoffman, die na zijn vertrek bij PayPal en zijn overstap naar LinkedIn zei: "Als je je niet schaamt voor je eerste release, heb je te lang gewacht." Het draait allemaal om feedback van klanten, eigenlijk.
Joe : Ja, ik bedoel, dat is het, het gaat om feedback van klanten. Sommige dingen die ik krijg zijn bijvoorbeeld: "Deze pc kan het niet zien", "Dit is een podcast". Er zijn zoveel kleine replica-buisjes en het heet een insulinepomp met buisjes. Dat stond oorspronkelijk niet op mijn website, ik had er maar een stuk of vier op staan. Maar iemand, met een kind dat zo'n pomp gebruikte, zei: "Oké, ik maak het wel." En toen heb ik het op de website gezet.
Jesse : Dat betekent dus dat er in ieder geval één persoon de website heeft bezocht!
Joe : Ja! Dus, de sociale media rond de kersttijd, die noemen we de knopjes. Er zijn verschillende maten, je kunt ze op de website zien, verschillende maten voor verschillende soorten speelgoed. We hebben er eentje die "de knopjes" heet, het zijn gewoon kleine knuffeldiertjes, net als knoopjes. Ze hebben toevallig de perfecte maat voor de Elf on the Shelf. Dus mensen zetten ze op de Elf on the Shelf, plaatsen foto's online, en voordat je het weet, zit ik een maand lang tot 3 uur 's ochtends bestellingen te verwerken.
Richard : Maar ik weet zeker dat je er onderweg wel om moet lachen.
Joe : Ja, ik bedoel, bij elke bestelling die ik verstuur, weet ik dat die naar iemand gaat zoals ik en mijn kind. Dus dat geeft een goed gevoel.
Richard : Geweldig!
Jesse: Ja, ik bedoel, ik ben binnen geweest
Joe : Ik heb mijn bedrijf zo'n twee maanden voor Kerstmis opgericht, dus ik wist niet wat ik kon verwachten. Dit jaar heb ik een beter idee van wat me te wachten staat.
Jesse: Laten we een back-up maken. Dus je hebt dit aangemaakt
Joe: Ik denk
Richard : Van concept tot concept — Wauw!
Joe : Zo moet het! Je hoeft niet te wachten, je doet het gewoon. Zo doe ik eigenlijk alles, zelfs in de werktuigbouwkunde. Je moet het gewoon doen, aan de slag gaan.
Richard: Dus, van begin tot eind, denk ik waar Jesse daarmee naartoe ging, of in ieder geval gedeeltelijk daarmee… Jij begon
Joe : De webshop liep snel, en ik denk dat ik begin november mijn eerste bestelling binnenhaalde. Maar al snel daarna ging het als een domino-effect tekeer. Zodra andere mensen met een grotere aanhang op sociale media foto's van deze producten, speelgoed en lachende kinderen plaatsten, trok dat natuurlijk weer meer bezoekers naar de website.
Jesse : Het zou een speeltje zijn dat viraal gaat. In bepaalde gemeenschappen, waarschijnlijk Facebookgroepen, onder verschillende ouders en zo, zou dit waarschijnlijk enorm populair worden.
Joe : Er zijn Facebookgroepen, er is een grote groep mensen met diabetes type 1, en ook veel mensen op Instagram.
Richard: Ik bedoel, je zou bijna, ik vind dit trouwens zo geweldig, sommige van deze ideeën die ik heel snel heb weggegooid, ik zou beter kunnen schieten in het donker, of maar ik kom uit Hollywood, dus je hebt er maar één nodig om op te vallen op je twintigste en het betaalt voor de volgende 20, dus. Maar ik bedoel, je zou er zelf ook een kunnen bedenken
Joe : Je moet het bedrijf wel draaiende houden, ja.
Richard : Dit sluit aan bij het moment waarop ik het eerder over de Amerikaanse droom had. Maar ik ben hier, en je behoudt je baan als ingenieur voorlopig nog, toch? Dit is iets wat je op de bouwplaats doet, maar ik hoor aan je stem: "Wow, als dit zou kunnen uitgroeien tot iets waarmee je andere gezinnen kunt helpen." Ik zie de twinkeling in je ogen, zoals je zoon die misschien ook ziet, want ik voel wat je hebt meegemaakt. En ik zie de glimlach op je gezicht, maar ik merk ook wat je hebt doorgemaakt. En ik zit hier te bedenken op hoeveel manieren ik kan helpen.
Joe : Ik neem hem.
Richard : Ik zit er nu over na te denken, het potentieel voor viraliteit hiervan is enorm, want mensen zullen dit willen delen, toch? Je hoeft er niet eens om te vragen.
Joe : Ik gebruik het bedrijf om het draaiende te houden, dus al het geld dat ik verdien, investeer ik vrijwel direct weer in het bedrijf.
Richard : Dus je had het erover dat anderen je vertelden dat je een ander product moest ontwikkelen, en toen ben je er zelf een begonnen. Wat levert dat je op, wat is er aan de hand?
Jesse : Voor de mensen die hier niet in de studio zijn, oftewel iedereen die luistert, er is een mysterieuze doos die je hebt meegenomen, dus laat het ons weten.
Joe : Het is inderdaad de doos, die komt me bekend voor.
Richard : Het lijkt op een taart of een inzamelbox.
Joe : Het is een doos voor taarten of donaties. Kijk, dat is een deel ervan. Type 1 diabetes wordt niet veroorzaakt door suiker. Er bestaat een misvatting dat diabetici geen suiker mogen eten, maar dat mogen ze wel. In de doos zitten een paar dingen die ik heb samengesteld. Dit is een concept waarmee we over een paar weken beginnen met het uitdelen van spullen. Er zitten een paar items in die ik graag aan een kind met net gediagnosticeerde type 1 diabetes zou willen geven. Er zit een van onze petten in. Er zit een brief in, en dat vind ik een van de belangrijkste dingen: een persoonlijke brief van mij, of ik denk erover om een andere ouder te vragen om een persoonlijke brief te schrijven voor een gezin met net gediagnosticeerde diabetes. Er zit ook een koekjesvormpje in, in de vorm van een insulineflesje, want ook dat is misschien een handig hulpmiddel voor een nieuw gezin. Want, weet je, als een kind net gediagnosticeerd is, denken mensen vaak dat het geen suiker mag eten. Dit is een leuke manier voor de kinderen om ze iets te leren, en het is ook een beetje grappig: "Hé, het is oké om koekjes te eten, ik heb een koekje in de vorm van een insulineflesje." Het is gewoon een beetje lol. We hebben ook een glucagonkit. Deze is bedoeld voor noodgevallen, en ik heb hem zelf gemaakt voor mijn kind op de kleuterschool. Het is een clip waar glucagon in past, die je kunt gebruiken als je kind een lage bloedsuikerspiegel heeft.
Richard: Zoals een injectiespuit?
Joe : Het is een spuit, ja. Die gebruik je als het kind er heel slecht aan toe is, bijna flauwvalt, en dan pak je meteen deze set erbij.
Jesse : Dus als dit gebeurt, gaan de alarmen van de glucosemeter als een gek tekeer.
Joe : Ik heb er eentje, niet alle kinderen hebben er eentje, maar ja. De meeste kinderen hebben er wel eentje. Je kunt ze meestal een pakje sap geven, maar er zijn momenten dat ze flauwvallen en dan kun je ze geen pakje sap geven, je kunt ze geen M&M in hun mond stoppen, dus als hij een testkit gebruikt. Deze glucagonkit is gemaakt om mij gerust te stellen, en andere verzorgers ook, omdat je hem gewoon elke keer op dezelfde plek neerlegt, weet je waar hij is. Je kunt hem aan de muur hangen; ik heb een map op school waar hij in zit, hij ligt altijd op dezelfde plek. Dat met diabetes, je hebt zoveel spullen, en je bent er constant mee bezig, en het kan zomaar ergens terechtkomen waar je het niet meer kunt vinden. En ik kan je uit ervaring vertellen, als vader van een kind met diabetes type 1, dat wanneer de bloedsuikerspiegel van je kind laag is en je hem direct iets zoets moet geven, je normaal gesproken een pakje sap pakt. Maar die drie seconden om dat kleine cellofaanverpakkingetje open te krijgen, lijken wel minuten te duren. Je staat te worstelen en te trillen. Dus elke seconde die je bespaart door niet meteen zo'n noodpakket te hoeven pakken, dat is precies waar deze video voor bedoeld is.
Richard : Perfect.
Joe : Dus dit ga ik voortaan uitdelen aan mensen bij wie net de diagnose is gesteld.
Richard : Dus dit is een behoorlijke scheefgroei. Dit is iets wat je aan mensen gaat geven?
Joe : Dit wordt gefinancierd door het bedrijf achter de winkel. Dit doe ik om iets terug te geven.
Richard : Nog een reden waarom we graag meer bezoekers naar jullie website willen trekken. Hoe komen jullie dat te weten, of wordt dit een kwestie van delen?
Joe : Ik breng ze gewoon naar het ziekenhuis. Als je drie dagen na de diagnose een spoedcursus moet volgen, is dat echt een zware tijd. Daarom ga ik zoiets doen.
Richard : Even voor de zekerheid, want we hebben maar drie minuten. Om ervoor te zorgen dat we bezoekers trekken, waar kunnen we je vinden? Laten we het even duidelijk maken, en een paar keer proberen het te delen op sociale media. Wat levert het op?
Joe: Het is Heroickid.com. En het brengt je naar mijn Ecwid-site, en dan onderaan, omdat het het zo gemakkelijk maakt, zijn er feitelijk links die naar al mijn sociale pagina's gaan.
Richard: Dus dat is Heroickid.com.
Joe : Ja, meneer.
Jesse : En ik zal ervoor zorgen dat de link daarnaar in de shownotities en op de pagina komt te staan. We willen het graag ondersteunen, dus ik kijk er echt naar uit om de berichten op sociale media te zien, zodat we het hier ook op Ecwid.com over kunnen hebben. Een van de redenen waarom we je wilden uitnodigen, is natuurlijk omdat we je verhaal geweldig vinden, maar ook omdat je de Instant Site gebruikt. Ik wil andere ondernemers, andere mensen die hun droom aan het verwezenlijken zijn, laten weten dat het niet zo hoeft te zijn. Je hoeft geen consultant in te huren en je hoeft geen kennis van webdesign en -ontwikkeling te hebben.
Richard : Dus, zelfs als je ingenieur bent.
Jesse : Jij bent een ingenieur die een beetje met 3D overweg kan (lacht). Ja, ik wil dat dit een voorbeeld is voor andere ondernemers, weet je, begin er gewoon aan, maak het gewoon waar. Vertel eens wat over deze winkel. Je hebt het zo snel voor elkaar gekregen, je hebt een account aangemaakt, je snapt het wel.
Joe : Jij, vrij snel. Ik denk dat ik vanaf het begin vier dingen had. Het lastigste was denk ik dat de banner bovenaan een foto van een bepaald formaat nodig heeft. Dat is niet mijn sterkste punt. Grafisch ontwerp en al dat soort dingen, dus dat was helemaal niet moeilijk.
Jesse : Ik zie dat je nu een header hebt met de Incredible Hulk en een patch erop, ja, echt gaaf. Maar dat heb je voor elkaar gekregen.
Joe : Ja. Alle foto's zijn gemaakt met een iPhone. Ik kan de website nog flink verbeteren.
Jesse : Er is altijd wel iets wat je kunt doen. Er zijn miljoenen verschillende dingen, weet je, ik praat graag over een paar ideeën die we hebben, weet je, misschien kunnen we dat een andere keer nog eens doen. Heb je vragen voor ons, zoals "hé, wat...", weet je. Kun je dat de volgende keer doen?
Richard : Is er iets wat je altijd al hebt willen doen, of wat je zou kunnen doen?
Joe : Via de website?
presentatoren : Ja!
Joe : Is er een manier om andere producten aan te bevelen wanneer ze op een bepaald product klikken? Dat is één ding.
Jesse: O ja. Dat is misschien een
Joe : Ik zou het heel graag willen horen.
Jesse : Ja. Absoluut. Perfect, Rich, nog laatste opmerkingen?
Richard : Ik ben gewoon ontzettend trots en dankbaar voor alle andere vaders die net zo cool zijn als jij.
Joe : Ik weet zeker dat jullie dat ook zouden doen.
Jesse: Ik hoop het! Dus, Joe, bedankt. Heroickid.com, ik wil daar meer voor zien. Dit is Jesse met de Ecwid
Joe : Bedankt, jongens.
Jesse : Dankjewel.
