E-commerce voor auteur, coach, spreker

Jesse en Richie strekken vandaag hun internetmarketing-hersenspieren uit om advies te geven aan een site waar e-commerce is slechts een klein onderdeel van de bedrijfsvoering.

Luister naar Antonette Montalvo, een gemeenschapsgezondheidsconsulent en levenscoach voor verpleegkundigen. Ze heeft verpleegkundigen geholpen hun roeping te vinden die verder gaat dan alleen verpleegkunde.

Ze gebruikt Ecwid om haar te verkopen e-book op haar website Visionarynurse.com helpen Jesse en Rich haar de juiste strategieën te vinden om haar bedrijf naar een hoger niveau te tillen.

Afschrift

Jesse: Richie, fijne vrijdag.

Richard: Fijne vrijdag. We zijn er weer.

Jesse: Daar ben ik weer, met een nieuwe podcast. Ik heb er zin in.

Richard: Ja, het is leuk. We helpen Ecwid-gebruikers graag en we zijn altijd op zoek naar iemand die Ecwid op een unieke manier gebruikt. Ik denk dat we er nu een gevonden hebben.

Jesse: Ja. Interessant genoeg hadden we onlangs een aantal handelaars en mensen vertelden hun verhaal en ik denk dat dit een stroom mensen veroorzaakte die hun informatie onderaan Ecwid.com/blog/podcast indienden, omdat we verschillende mensen hadden die zich hadden aangemeld en ik moest eigenlijk kiezen tussen hen. Dat is iets nieuws en de gast van vandaag is een interessant geval, want normaal gesproken hebben we mensen die puur zijn e-commerce, zouden we zeggen. Hun website gaat letterlijk in op de producten die ze verkopen. En dus is het vandaag anders. We hebben een coach-mentor en dan e-commerce is maar een heel klein stukje van de puzzel. Maar interessant genoeg zou ik kunnen zeggen dat dit niet puur is e-commerce. Nou, het is waarschijnlijk een groot deel van de Ecwid-basis waar mensen... Misschien is het heel blog-zwaar of misschien is het zwaar voor wat ze ook doen. En dan is er nog maar één klein winkelgedeelte.

Richard: Ja, “Ik zou iets moeten verkopen aan dit publiek dat ik heb.”

Jesse: Ja, ik denk dat veel mensen dat als hun traject beschouwen. Ze hebben een hele fanbase opgebouwd en vertellen mensen hoeveel volgers ze hebben en zo, en dan vraagt ​​iemand: "Hoeveel verdien je ermee?" "Oh ja, ik zou hier misschien ook iets moeten verkopen."

Richard: Verkoop en verkrijg wat welvaart samen met die invloed.

Jesse: Zeker. Ook als onze gast dat waarschijnlijk deed en vervolgens verkocht als een e-book voor “Hoe win je bij Blackjack”, zal het waarschijnlijk niet halen. Laten we onze gast erbij halen, dan kan zij haar verhaal vertellen. Antonette, hoe gaat het met jou?

Antonette: Het gaat geweldig met me. Heel erg bedankt dat ik hier mocht zijn. Ik waardeer het enorm.

Jesse: Geweldig. We stellen het zeer op prijs dat je in de show te gast was en je website is VisionaryNurse.com.

Antonette: Ja, precies. Dat is waar ik me op focus, dat is mijn terrein. Ik ben er helemaal voor om een ​​visionaire aanpak te hanteren en mijn visie te gebruiken om anderen te helpen zich te ontwikkelen.

Jesse: Geweldig. Vertel ons jouw verhaal, je bent natuurlijk verpleegkundige.

Antonette: Ja, ik denk het wel. Dat staat waarschijnlijk op de website, hoewel sommige mensen dat misschien niet meteen kunnen zien, maar ja, ik ben van beroep kinderarts-verpleegkundige. Verpleegkunde was mijn tweede opleiding. Onderwijs was mijn eerste, en ik heb altijd een passie gehad voor het combineren van gezondheidszorg en onderwijs op een unieke manier om mijn patiënten beter van dienst te zijn en de toegang tot zorg te verbeteren. En zo ben ik door een reeks gebeurtenissen mezelf gaan profileren als de visionaire verpleegkundige en ben ik gaan werken als consultant, coach en mentor voor verpleegkundigen.

Jesse: Oké. Dus hoe pak je het aan om een ​​mentor voor verpleegkundigen te coachen? Kun je daar wat dieper op ingaan? Ik ben verpleegkundige en ik heb een mentor nodig. Hoe weet ik of ik een mentor nodig heb? En wat voor soort mentorschap zou je bieden?

Antonette: Rechts. Dus ik denk dat ik die vraag zou beantwoorden. Veel ervan komt voort uit het achtergrondverhaal van hoe ik er in het begin in terechtkwam. Het was niet mijn bedoeling om een ​​klein bedrijf te beginnen of zelfs maar een klein winkeltje te runnen, zoals je al zei, of om Ecwid te gebruiken om iets te lanceren. Maar het gebeurde uiteindelijk op die manier door een reeks gebeurtenissen. Als verpleegkundig specialist was ik ook altijd erg gefocust op de gezondheidszorg in de gemeenschap, en ik wilde meer zien dan alleen de klinische setting, verder dan wat ik in die korte tijd kon doen. 15 minuten tijdspanne. En ik weet zeker dat jij dat hebt meegemaakt. Je gaat naar je provider, zij vinken af ​​en toe een aantal vakjes aan en dan ga je weg en moet je uitzoeken waar je heen moet. En ik wilde dat het meer was, ik wilde de toegang tot zorg vergroten. En dus maakte ik deze grote sprong en verhuisde naar een plattelandsstadje om een ​​manier te vinden om mijn vaardigheden als verpleegkundige te gebruiken, maar dan op gemeenschapsniveau. Maar door mijn netwerken en de kans om echt te begrijpen wat er in de lokale omgeving gebeurde, herkende ik uit de gesprekken dat ze iets nodig hadden dat ik had. Ik wist gewoon niet dat ik had wat ze nodig hadden. En dus kwam een ​​deel daarvan neer op veel praten over burn-out en personeelsverloop, en hoe verpleegkundigen kunnen worden toegerust om betere leiders en vernieuwers te worden. Ik realiseerde me deze reis die ik standaard of misschien door ontwerp maakte, denk ik, omdat ik het moeilijk vond om iets te vinden dat paste bij mijn diploma verpleegkundig specialist, en ik iets anders moest vinden en creëren. Dus lanceerde ik dit coach- en mentorschap voor verpleegkundigen, waarbij ik me concentreerde op het formeel creëren van een strategisch plan voor verpleegkundigen die innovatief willen nadenken over het gebruik van hun verpleegkundige vaardigheden, of het nu gaat om... Beyond the bedside is een manier om het te zeggen. Je wilt een boek schrijven, je wilt een unieke manier vinden om toegang tot zorg te bieden, misschien wil je een kliniek starten. Het gaat misschien alleen om het maken van video's op sociale media, zodat anderen kunnen leren hoe ze de verpleegschool kunnen overleven. Het was gewoon echt het vinden van die manier om te zeggen dat verpleging meer inhoudt dan misschien wat jij bent zie op televisie. En misschien kan ik je helpen dat proces te doorlopen, zodat je uiteindelijk duurzaam voor jezelf kunt zijn, maar ook een nieuwe manier kunt creëren om te communiceren met de mensen die je wilt helpen en waarvoor je wilt zorgen.

Jesse: Oké. Dat helpt echt. Ja. Want ik snap dat de meeste mensen die nu luisteren misschien denken: "Oh ja, ik ben naar de dokter geweest en de verpleegkundige helpt je met allerlei dingen, en dat is het." Waar ik aan dacht, is dat dit elke verpleegkundige waarmee je werkt de mogelijkheid biedt om op te schalen. Naast de 15 minuten die ze met de patiënt hebben, willen ze meer doen. En dit stelt hen in staat om in elke gewenste richting op te schalen. Het klinkt alsof je niet per se een vast stappenplan hebt, maar meer: ​​"Vertel me wat je wilt doen en ik help je daarbij."

Antonette: Ik denk dat je het helemaal goed hebt verwoord. Ik denk dat jij mijn marketeer zou moeten zijn. En dat is een perfecte manier om het te zeggen. Het komt er eigenlijk op neer dat we allemaal een visie en een plan kunnen maken, en dat we onze vaardigheden kunnen gebruiken en de verpleegkunde en wat je leert als een instrument kunnen zien, en niet alleen als je beroep. En ook dat je het niet per se moet beperken tot wat je denkt dat je zou moeten doen, maar je juist moet richten op wat je passies zijn naast je werk. Hoe kun je die het beste inzetten, zodat je niet vastloopt als je van koers moet veranderen? En ik weet zeker dat iedereen wel eens op dat punt komt waarop je denkt: "Ik moet mezelf opnieuw definiëren, maar ik weet gewoon niet hoe." Voor veel verpleegkundigen betekent dat vaak gewoon van afdeling wisselen. Misschien werk ik op de IC en moet ik naar de SEH, of moet ik van volwassenen naar kinderen overstappen. Maar het gaat zelfs nog een stap verder en zegt: "Weet je wat, misschien kan ik wel verpleegkundige worden én in het bedrijfsleven stappen, of een motiverende spreker. Hoe moet ik dat aanpakken? Welke praktische stappen moet ik zetten, maar hoe kan ik ook laten zien dat er veel meer manieren zijn om de gezondheidszorg te beïnvloeden dan alleen een infuus aanleggen of de temperatuur opmeten?"

Richard: Ja, en jij geeft hier ook het goede voorbeeld, want je realiseerde je dat je precies wist wat je ging doen, maar toen nam je de sprong. Je verhuisde naar een plattelandsdorp – ik dacht dat ik daar als podcaster wel iets over kon zeggen – en ineens realiseerde je je dat wat je dacht te gaan doen, veranderd was. Dat is de aard van een ondernemer. Je begint met een doel, je gaat dingen doen en dan blijkt dat je die dingen ook daadwerkelijk doet. Je weet niet echt wat er op je pad komt. Je denkt dat je markt is, maar je markt begint tegen je te praten en zegt: "Het klinkt alsof we die andere dingen nodig hebben, we moeten meer weten over wat je nu eigenlijk doet, niet over dat andere ding." En dat is een van de mooie dingen van Ecwid, en waarom we zo enthousiast waren om jou te gast te hebben, is dat we niet altijd dezelfde ondernemer willen die over hetzelfde praat en hetzelfde proces volgt, want geen enkele ondernemer volgt ooit precies hetzelfde pad. En wat ik wilde weten, om even terug te komen op Ecwid, is: op welk punt begon je je te realiseren: "Ik zeg steeds hetzelfde en ik moet dit vastleggen in een formaat waarmee ik mensen kan overhalen om dit boek te downloaden of te kopen"? Hoewel ik aan je stem hoor dat je er passie voor hebt en het met plezier steeds opnieuw zou zeggen, op welk punt realiseerde je je: "Het is waarschijnlijk een goed idee om dit op papier te zetten, digitaal vast te leggen en met mensen te delen"?

Antonette: Nee. En ik denk zeker weer dat jullie goed zijn in het bepalen van wat mensen moeten weten, maar het is gewoon dat ik er op de een of andere manier gepassioneerd over ben. Maar ik herkende dat om meer mensen te bereiken, want het leek alsof het er meerdere waren en het ging maar door, verpleegsters die dit steeds wilden horen. Hoe kan ik mensen helpen hier toegang toe te krijgen, of ze nu contact met mij kunnen opnemen of niet. En dus denk ik dat toen ik voor het eerst aan deze reis begon, een deel ervan. Opnieuw stond ondernemerschap niet op mijn eerste spoor en zoals je al zei, gaf het in veel opzichten zeker het goede voorbeeld. Ik verhuisde om een ​​Community Health Initiative te starten en ik dacht niet dat het om het starten van een bedrijf ging. Het ging er gewoon om iets innovatiefs te willen doen op het gebied van het bieden van gezondheidszorg, hetzij door middel van workshops, hetzij door met studenten te praten over visieplannen of door in de plaatselijke bibliotheek te werken aan het vinden van manieren om ziekten en chronische ziekten beter te beheersen. Ik ontdekte dat ik misschien kon nadenken over mijn proces, en een groot deel ervan kwam ook voort uit een heleboel afwijzingen die probeerden te bedenken wat ik moest doen, of gewoon veel weerstand of tegenwerking voelden. En dus begon ik deze aantekeningen van mij op te schrijven e-book die ik heb, het heet “Visionary Nurse”. Negentig dagen van inspirerende overpeinzingen over invloedrijk visionair zijn, maar ik begon net na te denken over hoe ik dit compleet nieuwe ding, waarvan ik nooit had gedacht dat ik het mezelf zou zien doen, breed kon verwerken en aanpakken. Of misschien zag ik het mezelf doen, maar dacht ik gewoon niet dat het op deze manier zou worden uitgevoerd. En dus bleef ik maar schrijven en schrijven, en mijn man zei tegen mij: “Je moet hier iets mee doen, je moet dit publiceren. Er zijn mensen van wie ik denk dat ze hier baat bij kunnen hebben.” En ik had zoiets van: “Nou, misschien plaats ik ze op blogs op sociale media of misschien zoek ik wel een andere locatie uit. Maar hoe weet ik of iemand echt wil wat ik te zeggen heb?' En hij zegt: "Als mensen je bellen om je advies hierover te vragen, willen ze weten wat je te zeggen hebt". En zo ging het lampje branden bij gebrek aan een betere term, want het is “Visionaire Verpleegster”. Maar ik dacht alleen maar dat dit iets zou kunnen zijn waar meer mensen baat bij zouden kunnen hebben. Als het werkelijk niet alleen gaat om het verbeteren van de toegang tot zorg in uw regio, maar ook om het beïnvloeden van andere mensen om visionair te zijn in hun aanpak, heeft u potentieel een kans om het gezondheidslandschap te transformeren, niet alleen voor uzelf en in uw omgeving, maar ook voor talloze andere mensen. mensen. Het kostte dus nog wat tijd om van ‘Ik kan dit doen’ te komen. Ik ga deze gedachten opzij zetten. Ik denk dat het de moeite waard is om het in een product te verwerken.” En eigenlijk, op een heel transparant niveau, was één ding dat me echt duwde dat ik na de geboorte van onze tweede zoon een mooie had bijna dood ervaring. En nadat ik daar doorheen was gekomen, zei ik tegen mezelf: 'Als je weer leven hebt, heb je geen reden om jezelf ervan te weerhouden te doen wat je moet doen. Als je echt visionair wilt zijn, moet je soms gewoon de angst overwinnen en ervoor gaan”. En dus besloot ik deze compilatie van gedachten, reflecties en inspirerende overpeinzingen bij gebrek aan een betere term over visionair zijn en het kunnen beïnvloeden van de gezondheidszorg te nemen, en het op een manier samen te stellen dat het tastbaar zou zijn voor andere mensen om er gebruik van te maken. en om zelf innovatief te zijn. En ja hoor, ik lanceerde het en het was waarschijnlijk het beste wat ik ooit had kunnen doen. Niet alleen voor dit bedrijf dat ik probeer op te schalen, maar ook voor andere verpleegkundigen die op zoek zijn naar enige richting en enige steun en die zelf visionaire leiders willen zijn.

Jesse: Nou, dat is geweldig. Het is een heel inspirerend verhaal en ik denk dat het veel dingen raakt. Maar ik kan het vanuit een ander perspectief bekijken… Voor mij is Rich, in de online wereld, meer de emotionele kant, hij wordt al snel sentimenteel. Maar ik ben meer van de feiten. Dus je bent van een situatie waarin je één-op-één met mensen kon praten en misschien workshops en speeches hebt gegeven, naar een situatie gegaan waarin je dit online brengt en er een boek van maakt. Je kunt nu een enorm publiek bereiken. Je hebt vast klanten over de hele wereld, in het hele land, die je positieve feedback geven. Merk je dat het echt een verschil heeft gemaakt in het leven van mensen?

Antonette: Absoluut. En zakelijk gezien heeft het zeker gezorgd voor een enorme zichtbaarheid, doordat ik een markt creëerde waar ik voorheen niet actief was. Dit is een gespreksonderwerp geworden. Het heeft me toegang gegeven tot platforms die ik anders niet had bereikt. Ik had er organisch en op een natuurlijke manier wel kunnen komen, maar dat zou veel langer hebben geduurd. Nu zijn er letterlijk mensen van over de hele wereld die dit kunnen gebruiken. Wereldwijd zijn er 2.38 miljard, of misschien wel een miljoen verpleegkundigen, sorry, miljarden, waarschijnlijk iets te hoog. Dat is een enorme markt. Er is momenteel een enorme drang om verpleegkundigen meer inzicht te geven in leiderschap en innovatie. De Wereldverpleegkundigenorganisatie heeft 2020 zelfs uitgeroepen tot het jaar van de verpleegkundige. Dit stimuleert verpleegkundigen om als innovators en leiders in bepaalde vakgebieden trainingen te geven, zelfs binnen hun eigen invloedssfeer, waar ze voorheen misschien niet actief waren. Praktisch gezien heeft het me dus enorm geholpen door me een platform te bieden om mijn verhaal te delen. De auteursbijeenkomsten of webworkshops die je noemde, kijkersconferenties en de mogelijkheid om iets tastbaars te creëren en dat als product te gebruiken, zodat mensen het mee naar huis kunnen nemen en kunnen zeggen: "Dit kan ik gebruiken om mijn eigen platform op te bouwen, waar ik ook ben."

Richard: Ik heb een vraag voor je. Allereerst, bedankt daarvoor. Dat geeft me een beetje inzicht in waarom ik deze vraag nu stel. Het boek heeft je een platform gegeven, je kunt op andere podia spreken, je hebt toegang tot deze mensen. Er zijn nu mensen die meer van je willen horen, terwijl ze vroeger misschien niet eens wisten dat je zoiets deed. We willen je graag wat advies geven, maar ik wil eerst wat meer weten over je belangrijkste product. Wat helpt jou het meest? Helpt het je het meest om het boek te verkopen, zodat je mensen op een e-maillijst krijgt en je coaching via die e-maillijst kunt promoten? Wil je dit boek onder de aandacht brengen van andere sprekersverenigingen of verpleegkundigenverenigingen, zodat je op meer podia kunt spreken? Ik weet zeker dat je ook zou zeggen dat al het bovenstaande geweldig klinkt, maar wat is je hoofddoel en wat zou jou het meest helpen? We zullen je een paar technieken geven en dan kun je weer terug naar je visie.

Antonette: Ik denk absoluut dat die laatste optie de beste is. Ik wil het vooral graag zien in academische instellingen en verenigingen, en het beschikbaar stellen als hulpmiddel, met name voor verpleegkundigen in transitie of verpleegkundestudenten die nog hun weg proberen te vinden en niet weten waar ze naartoe moeten. Zodat ze vanaf het begin iets concreets hebben. Ik denk dat het er ook om gaat dat ik het op de juiste manier en in de juiste context promoot, omdat het voor beginners is. Ik gebruik sociale media veel, ik maak video's, ik ben actief op Twitter, LinkedIn, alle sociale media die er zijn, mond-tot-mondreclame en ik zoek naar kansen die op mijn pad komen. Maar ik wil het echt zo richten dat de juiste mensen het te zien krijgen. Zodat zij het kunnen gebruiken en promoten binnen hun eigen netwerk, want ik kan als individu maar zoveel doen. Ik moet een groot publiek bereiken, zodat ik niet de enige ben die verkeer genereert, maar ook andere mensen die erdoor aangetrokken worden en daardoor meer mogelijkheden hebben.

Jesse: Oké. Dus het klinkt alsof de ideale klant, zeg maar, een volger of lezer is, of wat dan ook, maar ik gebruik het woord klant, maar het is in de eerste plaats een doelgroep. En het goede nieuws is dat je ze volgens mij vrij goed kunt targeten. Het zouden bijvoorbeeld tweedejaars verpleegkundestudenten of recent afgestudeerde verpleegkundigen kunnen zijn. Dat geeft je de mogelijkheid om... Mensen zetten dat op hun LinkedIn-profiel of op Instagram, maar ik denk dat er veel manieren zijn om mensen te bereiken die een verpleegkundige opleiding volgen of net zijn afgestudeerd. Zou je zeggen dat dat de belangrijkste mensen zijn die je als eerste wilt beïnvloeden?

Antonette: Jazeker. Dat is een proeftuin voor mensen die iets nodig hebben om verder te komen in hun verpleegkundige carrière.

Richard: En als je dat publiek dan gebruikt, is het dan terecht om te zeggen dat je een mailinglijst opbouwt of een gerichte campagne voert op LinkedIn of Facebook? Dan kun je dat gebruiken om je publiek uit te bouwen en vervolgens ook naar die verenigingen gaan en je strategisch richten op de mensen die de evenementen organiseren of opzetten, om ze te laten zien: "Oh, zij heeft een grote aanhang en een passie voor haar werk. Ze wil graag helpen." Ze zijn altijd op zoek naar sprekers, daar ben ik zeker van, want ik ben geen verpleegkundige, maar ik denk dat er wel informatie is over wat je zegt, en dat is waarschijnlijk min of meer hetzelfde gesprek dat steeds terugkomt. Maar ik zit er zelf niet in, dus ik weet het niet zeker. Zou je zeggen dat dat de twee belangrijkste markten zijn voor iemand die in het tweede jaar zit en probeert zijn of haar unieke plek te vinden binnen de verpleegkunde, en tegelijkertijd contact te leggen met die verenigingen? Zijn dat de twee belangrijkste plekken waar u graag aan de slag wilt gaan?

Antonette: Absoluut. En ik zie dat het zich verder ontwikkelt en zich steeds meer richt op het bedrijfsleven. Het gaat om verpleegkundigen, op universitair niveau, en het integreren in een curriculum of bijvoorbeeld in een ziekenhuisoriëntatieprogramma voor nieuwe verpleegkundigen. Ze gaan online processen volgen, en dat wordt ook opgenomen in dat proces voor nieuwe verpleegkundigen.

Richard: Ja. Allereerst wil ik vragen of u bekend bent met de Facebook-pixel. Heeft uw website een pixel waarmee u kunt bijhouden wie uw Facebookpagina of seniorenpagina heeft bezocht, zodat u remarketing kunt uitvoeren op Facebook?

Antonette: Die heb ik nu niet.

Richard: Oké. We zorgen ervoor dat je ook de blogpost krijgt over hoe je die hele procedure doorloopt. Het is vrij eenvoudig, maar als je mensen naar je website stuurt, is het belangrijk om je boodschap nog een keer onder de aandacht van die mensen te brengen. Achteraf kun je het niet meer terugdraaien. Je hebt vast al veel verkeer naar je website geleid, maar voor de toekomst is het gewoon verstandig om deze pixel alvast te installeren. Op de dag dat je besluit om te gaan adverteren, kun je je richten op mensen die je website al hebben bezocht en misschien wel of niet iets hebben gekocht.

Antonette: Juist. Oké.

Jesse: Installeer zeker de Facebook-pixel, want daar kun je veel mee doen. Je kunt er lookalike-doelgroepen mee opbouwen. Ik heb echter wel het vermoeden dat het boek vrij goedkoop is. De boekingen vereisen lokale boekingen. Dus het is misschien niet rendabel om te adverteren. Om eerlijk te zijn, schaalt het waarschijnlijk niet goed voor advertenties, omdat je een hoge gemiddelde waarde per klant nodig hebt. Wat ik je zie doen, is dit naar een hoger niveau tillen. Je hebt een boek, je geeft lezingen, enzovoort. Maar ik denk dat er een belangrijke tussenweg is die echt zou kunnen helpen om een ​​publiek op te bouwen. Dat zou een soort minicursus kunnen zijn, of iets dat viraal kan gaan. Bijvoorbeeld zoiets als: "Hé, je staat op het punt af te studeren aan de verpleegkundigenopleiding, heb je al nagedacht over je toekomstplannen? Doe deze quiz met tien vragen om te zien in welke categorie je valt." Ik weet het niet, je moet dat zelf nog uitzoeken, maar iets dat vrij eenvoudig online te doen is. Het is gratis en het is alleen gericht op mensen die op het punt staan ​​af te studeren aan de verpleegkundige opleiding of die net zijn afgestudeerd. Misschien helpt het hen op de een of andere manier. Het is waarschijnlijk een kleinere bijdrage dan een persoonlijk gesprek of het lezen van het hele boek, maar het biedt in ieder geval een beetje waarde. Je krijgt hun e-mailadres en je begint een grotere mailinglijst op te bouwen, waardoor het zich mogelijk als een lopend vuur verspreidt. Als ik als verpleegkundestudent hier iets aan heb gehad en denk: "Oh, dat was echt geweldig. Ik ga het doorsturen naar al mijn klasgenoten", dan heb je voor je het weet een mailinglijst met 50 mensen, afkomstig van die ene persoon.

Antonette: Dat klinkt logisch en dat is iets wat ik zelf nog niet effectief heb geprobeerd. Ik denk dat het opbouwen van een e-maillijst lastig is, want er zijn mensen die me volgen, maar ik weet ze niet goed te bereiken om ze te blijven benaderen en ze te laten nadenken over wat ik aanbied. Ik heb ook andere mogelijkheden ontdekt om mijn coachingdiensten op afstand uit te breiden, en er is zelfs een virtueel publiek. Afhankelijk van de situatie of het principe. Neem bijvoorbeeld ons ledenbestand. Dus je bent zeker op de goede weg. Het is alleen een kwestie van het in de praktijk brengen.

Richard:Een van de dingen die ik ook zou aanbevelen als het gaat om het maken van inhoud is alleen al de titel: 'Visionary Nurse', hoewel ik zeker weet dat je dat wel hebt gedaan... Je klinkt erg slim. Ik weet zeker dat je veel meer weet dan Jesse en ik, voor zover waarschijnlijk het menselijk lichaam en hoe dingen werken en al dat soort dingen. Maar je praat ook met een andere groep mensen die waarschijnlijk veel kennis hebben. De informatie waarvan ik denk dat die uniek zou zijn als het gaat om het creëren van content voor jou. We hebben hier een eindeloze discussie, alleen podcasters in het algemeen, over waar je leiding aan geeft. Geeft u leiding met informatie, leidt u mensen op of vermaakt u mensen? En in het ultieme scenario wil je beide doen. Het is niet zo dat je het een of het ander wilt doen, maar we zien ook een deel van de reden waarom we zoveel betalen om naar sportevenementen te gaan en dat er mensen zijn die beroemd zijn alleen maar omdat ze beroemd zijn. Producties en deze verschillende mensen zijn gewoon vermakelijk. En dus heb ik de neiging om, als je kunt ontdekken wat mensen op unieke wijze bezig houdt om aandacht aan te schenken, onderwijs vanzelf erbij komt. En ik weet dat er een eindeloze discussie is. Mensen zeggen dat het andersom zou moeten zijn. Maar toen Jesse viral noemde, deed het me hieraan denken, omdat ik bij elk onderzoek dat ik kan vinden, als het gaat om het maken van een virale video, zou willen dat je gewoon kon zeggen: "Dit is de formule", maar het kan niet echt zeggen Dat. Maar er zijn vijf dingen naar voren gekomen. Elke virale video heeft een van deze vijf dingen en als ze alle vijf dingen hebben, kan deze zelfs nog viraler worden en dus een avontuur zijn. En een gevoel van avontuur is het gevoel iemand mee te nemen op reis. Je deelt gewoon je reis, deelt het proces, bijna alsof je documenteert wat er in dit geheel aan de hand is. Er zullen verpleegsters zijn die alleen daarom aan boord springen. Dat is er een van een komedie. En hoewel je waarschijnlijk niet in details kon treden en de mensen niet kon noemen, weet ik zeker dat er allerlei komische verhalen bestaan ​​als het om verpleging gaat. Ik zou daar zeker over nadenken. Jij weet uiteraard beter dan ik waar die dunne lijn ligt. Wat betreft de vraag waar je dat wel en niet moet doen. Maar er zitten zeker allerlei grappige verhalen doorheen. De derde is als emotie. Mensen emotioneel raken, en dat zit alleen al in jouw verhaal. En om terug te komen op hetzelfde, ik zou waarschijnlijk niet ingaan op de specifieke verhalen, maar heilige moly, er zijn natuurlijk veel verhalen die emotioneel zijn als het om verpleging gaat. Ten derde, excuseer mij, het vierde woord zou inspirerend zijn. Weer alleen jouw verhaal. Er zullen heel veel inspiratieverhalen zijn op het gebied van de verpleging, en dan zal de laatste eigenlijk een verrassing zijn. En ook al lijkt het op het eerste gezicht misschien niet zo, ik denk dat er allerlei soorten verrassingsverhalen zouden zijn. Dat kan gewoon het verhaal zijn dat op een andere manier eindigde dan je dacht dat het zou eindigen. Het was een verhaal over terminale kanker en het pakte zo uit. Maar je zou ook kunnen zien dat als je die andere vier ervoor ziet, je misschien het pad van het perfecte recept bewandelt, om ze alle vijf te kunnen behandelen. Het documenteren van uw verhaal, het delen van grappige verhalen die zijn gebeurd. Emotionele verhalen die zijn gebeurd. Inspirerende verhalen die zijn gebeurd. Uitkomsten waarvan je niet dacht dat het zou gebeuren. Ik krijg al koude rillingen als ik er aan denk. Maar het is ook... We houden er echt van om mensen te helpen, ik word al enthousiast als ik er met jou over praat. Ik denk echt dat je een perfect recept hebt als je je voorlopig alleen op die twee dingen concentreert. Allereerst een pluim voor het feit dat jij gewoon jezelf bent. Omdat het enige waar Jesse en ik het zeker over eens zijn, omdat we het soms over meerdere dingen eens zijn, maar dit wat we doen is een van de weinige dingen waar niemand je in kan verslaan. Als dat niet het enige is dat niemand je kan verslaan, is dat jij jezelf bent. En het klinkt alsof je er heel erg in stapt. Gewoon jezelf zijn en de hele les is: hoe kan ik deze andere verpleegsters helpen te doen wat ze willen doen terwijl ze zichzelf zijn? En dus als je die gemeenschap op sociale focus verzamelt op die e-maillijst en je ook concentreert op hoe je deze stukjes inhoud kunt creëren op een manier die je een groep volgers van diezelfde verpleegkundigen oplevert. Stel dat het tweede jaar, wat dat ook wordt, uw perfecte doelgroep daar is. Er is geen twijfel dat u nu een stem zult zijn in die gemeenschap van verpleegkundigen. En het zal op natuurlijke wijze leiden tot een spoor terug naar uw LinkedIn, en verenigingen zullen contact met u opnemen omdat ze daar dezelfde inhoud zullen zien. Ik denk dat het gewoon een perfecte storm voor je is.

Antonette: Ik waardeer elk woord dat je hebt gedeeld enorm. Het is ontzettend ontroerend om deze kennis van je te krijgen, want dat is precies wat je nodig hebt om te komen waar je niet alles weet en waar je echt de steun van anderen nodig hebt om te bereiken wat je probeert te doen. Dus alles wat je hebt gezegd is ontzettend nuttig, maar ik waardeer ook de bevestiging en het besef dat het oké is om jezelf te zijn. Het is oké om oké te zijn, en wat je ook doet en waar je naartoe gaat. Dit is heel waardevol voor me.

Richard: Ik zou zeggen dat het niet alleen belangrijk is, ik denk zelfs dat het waarschijnlijk de enige manier is. Ik ga niet in op politieke en religieuze overtuigingen, maar laten we zeggen dat, in ieder geval al duizenden jaren, zo niet vele duizenden jaren, als je je onderscheidde van de rest, je werd verstoten en opgenomen in de groep. Als je je niet onderscheidt, kun je geen groep opbouwen, dus houd dat in de gaten. Ik heb je via LinkedIn benaderd, dus je zult me ​​daar zien. En als je wilt, kunnen we contact opnemen wanneer het je uitkomt. We zullen je in ieder geval meer informatie geven over het opbouwen van de mailinglijst en de Facebook-pixels.

Jesse: Absoluut, als je een mailinglijst op internet opbouwt, wil je die e-mailadressen hebben. Je moet misschien af ​​en toe wat gratis extraatjes bij het boek weggeven, maar de e-mailadressen zijn het waard, want je kunt jarenlang met ze communiceren. Vooral als ze aan het begin van hun carrière staan, zijn ze na vijf jaar misschien wel klaar om je boodschap te horen. In het begin denken ze misschien: "Ik moet mijn studieschuld afbetalen, dus ik ga gewoon werken en het maar even volhouden." Maar na vier of vijf jaar zitten ze in die fase van burn-out die je noemde. En dan denken ze: "Ik volg dit Instagram-profiel met die geweldige stories, ik ben er klaar voor."

Richard: Ik zou er nog één ding bovenop willen gooien, omdat Jesse eigenlijk een heel goed punt zei en het verbaast me dat we dat niet eerder hebben gezegd. Ik zou zelfs overwegen om de e-book om de lijst samen te stellen en dan begin je die lijst te verkopen voor de papieren versie. Ik weet dat dit contra-intuïtief klinkt, maar je kunt het wel doen afdrukken op aanvraag en het is vrij eenvoudig. En dan bouw je je lijst letterlijk een stuk sneller op, omdat je die weggeeft en dan heb je ze gewoon iets cadeau gedaan, dus het is eigenlijk niet zo vreemd voor ze om die lijst meteen daarna te e-mailen en te zeggen: “Hé, bedankt. Hope heeft ervan genoten, ik heb ook de hardcopy die je uitdeelt, bla bla bla bla.” Het gaat nu echt om het opbouwen van die gemeenschap. We weten allemaal dat niemand echt het huis op de top van de heuvel krijgt door een boek te verkopen. Het boek is wat je in het bijzijn van andere mensen brengt.

Jesse: Het boek is het nieuwe visitekaartje.

Antonette: Ja, het is mijn roepingsstroom die mij de ruimte geeft om in te praten. Dan had ik niet per se iets fysieks om me aan vast te houden. Ik kan consistent blijven, waar ik het ook over heb. Ik heb zeker gespeeld als ik het geheel zou vrijgeven e-book als gewoon een geschenk. Want voorheen heb ik wel een gratis downloadversie gemaakt voor degene die zich abonneren, gewoon van het eerste hoofdstuk per week of 7 dagen, hoe jij het wilt bekijken. Omdat het negentig dagen duurt, maar er is een deel van mij dat zich afvraagt ​​of ik de hele elektronische boekversie gewoon open moet maken om meer tastbare resultaten te genereren, zoals het genereren van volgers, een lijst, enz. En dan dringen we aan op deze andere in een boekjesstuk, transformerend van een e-book naar een boek dat in handen komt van die nieuwe verpleegster als ze net begint of net naar school gaat of hoe dat er ook uitziet.

Jesse: Zeker, en ik zou er waarschijnlijk voor pleiten om het niet gratis weg te geven, omdat je de waargenomen waarde ervan wilt laten overeenkomen met de prijs op de website. Maar ik zou het waarschijnlijk vaker weggeven als promotie in ruil voor "Stuur me een inspirerend verhaal over jouw situatie op het platteland". Of bijvoorbeeld tijdens reizen van verpleegkundigen naar andere landen: "Stuur ons een verhaal, een Instagram-story, en we sturen je een boek." Op die manier geef je het niet gratis weg, maar in feite geef je het gratis aan een heleboel mensen.

Antonette: Nee, dat is ideaal, dat vind ik een goed idee. Want voordat ik gratis exemplaren weggaf om te downloaden, deed ik dat door op lokale middelbare scholen te spreken voor leerlingen. Maar ik denk dat ze daar nog niet klaar voor zijn, ze moeten nog veel uitzoeken. Maar zoals je al zei, meer promotie doen en gebruikmaken van de bestaande aanhang en zeggen: "Als je met me in contact komt, vergroot dat de kans dat je ook iets in handen krijgt." Dat idee spreekt me erg aan.

Richard: Dat is geweldig en allereerst willen we je nogmaals bedanken. Het is soms een ondankbare baan, omdat je te maken hebt met mensen die het moeilijk hebben. Ik weet zeker dat het enorm... Het voelt heel goed en het is waarschijnlijk ook heel zwaar, dus we willen je allereerst bedanken dat je verpleegkundige bent. Bedankt dat je doorgaat met wat je doet en dat je andere verpleegkundigen probeert te inspireren. Blijf alsjeblieft contact houden, we zullen ons best doen om dit te verspreiden. Als je nog vragen hebt, of iets dergelijks, neem dan gerust contact met ons op via LinkedIn.

Antonette: Heel erg bedankt, dit is een enorme eer. Bedankt dat je de opmerkingen over de verpleegster-eenhoorn, om het zo maar te zeggen, hebt aangehoord. Ik waardeer de sfeer enorm. Het is echt fijn om zo'n concrete stappen te kunnen zetten, ook al is het misschien wat minder direct dan je gewend bent. Dit is ontzettend nuttig en levert echt tastbare resultaten op. Bedankt dat je me helpt dit als uitgangspunt te gebruiken om goed advies te krijgen.

Jesse: Absoluut, we helpen graag. Antonette, ik waardeer het enorm dat je in de uitzending was. Kijk allemaal eens op Visionarynurse.com. En luisteraars, stuur je gegevens op, we willen je graag in de uitzending hebben. Antonette, nogmaals bedankt.

Antonette: Dank u wel.